இலங்கையின் வரலாற்றைப் பற்றிப் பேசும்போது அடிக்கடி முன்வைக்கப்படும் ஒரு கதை விஜயனின் வருகை.
மகாவம்சம் கூறுவதன்படி, விஜயன் தனது 700 தோழர்களுடன் இந்தியத் துணைக்கண்டத்திலிருந்து கப்பலில் வந்து இலங்கையின் தம்பபண்ணிப் பகுதியில் இறங்கினான். பின்னர் அவனையும் அவனுடன் வந்தவர்களையும் சிங்கள மக்களின் ஆரம்ப மூதாதையர்களாக மகாவம்ச மரபு சித்தரிக்கிறது.
இந்தக் கதை பல நூற்றாண்டுகளாக இலங்கையின் வரலாற்றுக் கதையாடலில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. குறிப்பாக சிங்கள மக்கள் வட அல்லது வடகிழக்கு இந்தியாவில் இருந்து இலங்கைக்கு வந்த Indo-Aryan மக்களின் வாரிசுகள் என்ற கருத்துக்கும் இது அடித்தளமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது.
ஆனால் இப்போது நவீன DNA மற்றும் whole-genome ஆய்வுகள், இலங்கை மக்களின் உண்மையான மரபணு வரலாறு மகாவம்சம் கூறுவதுடன் முரண்படுகின்றது.
Nature India வெளியிட்ட புதிய தகவல்
2025 செப்டம்பர் 5 அன்று Nature India வெளியிட்ட “Genetic evidence traces shared ancestry across Sri Lanka and South India” என்ற கட்டுரை, இலங்கையின் சிங்களவர்களுக்கும் ஆதிவாசி/வேடர் மக்களுக்கும் தென்னிந்திய திராவிட மொழி பேசும் சமூகங்களுக்கும் மிக நெருக்கமான மரபணுத் தொடர்புகள் இருப்பதை எடுத்துக்காட்டியது.
இந்த செய்தி, 2025 ஆம் ஆண்டு Current Biology இதழில் வெளியான whole-genome ஆய்வை அடிப்படையாகக் கொண்டது.
அந்த ஆய்வில் 35 சிங்களவர்கள் மற்றும் 19 இலங்கை ஆதிவாசிகளின் முழு மரபணுக்கள் ஆய்வு செய்யப்பட்டன. மேலும் Sri Lankan Tamil மரபணுத் தரவுகளும் ஒப்பீட்டுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டன. ஆய்வின் முக்கிய முடிவு என்னவெனில், சிங்களவர்களும் இலங்கை ஆதிவாசிகளும் ஒருவருக்கொருவர் மட்டுமல்லாமல், தென்னிந்தியாவில் இன்று வாழும் அதிகமான Ancestral South Indian (ASI) மரபணுப் பின்னணியைக் கொண்ட மக்களுடனும் மிக நெருக்கமான மரபணுத் தொடர்பைக் கொண்டுள்ளனர்.
குறிப்பாக தென்னிந்தியாவின் Irula, Paniya, Mala, Madiga போன்ற திராவிட மொழி பேசும் சமூகங்களுடனான மரபணு ஒற்றுமைகள் கவனிக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே சிங்கள மக்களின் மூதாதையர் வரலாற்றை “வட இந்தியாவிலிருந்து சுமார் 2,500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்த ஒரு தனித்த குடியேற்றக் குழு” என்ற ஒரே கதைக்குள் அடக்குவது விஞ்ஞான ரீதியாக எளிமைப்படுத்தப்பட்ட விளக்கமாகும்.
சிங்களவர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் உள்ள மரபணுத் தொடர்பு
இது ஒரே ஒரு புதிய ஆய்வின் முடிவு மட்டுமல்ல.
2023 ஆம் ஆண்டு iScience இதழில் வெளியான உயர்தர மரபணு ஆய்வில், சிங்களவர்களும் தமிழர்களும் genetic clustering-இல் மிக நெருக்கமாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டது.
ஆய்வாளர்கள் இதனை, மொழி மற்றும் இன அடையாள எல்லைகளைத் தாண்டி பல நூற்றாண்டுகளாக நடைபெற்ற strong gene flow — தொடர்ச்சியான கலப்பும் திருமணத் தொடர்புகளும் என்பதற்கான சான்றாக விளக்குகின்றனர். அதே ஆய்வு சிங்களவர்களில் சில வட இந்திய மரபணுத் தடயங்களும் காணப்படுவதாகக் கூறுகிறது. அதாவது வட இந்தியத் தொடர்பு முற்றிலும் இல்லை என்பதல்ல; ஆனால் அது சிங்கள மக்களின் முழு மரபணு வரலாறும் அல்ல.
இதன் முக்கியத்துவம் மிகப் பெரியது.
சிங்களம் ஒரு Indo-Aryan மொழி.
தமிழ் ஒரு Dravidian மொழி.
மொழியியல் அடிப்படையில் இரண்டும் வெவ்வேறு மொழிக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவை. ஆனால் மொழி வேறுபாடு என்பது மக்கள் முற்றிலும் வேறுபட்ட உயிரியல் மூதாதையர்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று பொருளல்ல.
ஒரு மக்கள் குழு காலப்போக்கில் புதிய மொழியை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்; புதிய மதத்தையோ கலாச்சாரத்தையோ ஏற்றுக்கொள்ளலாம்; அரசியல் அடையாளமும் மாறலாம். ஆனால் அவர்களின் DNA வரலாறு அதே விதத்தில் திடீரென மாற்றமடைவதில்லை.
வேடர்களின் DNA என்ன சொல்கிறது?
இலங்கையின் ஆதிவாசிகளான வேடர் மக்களைப் பற்றிய ஆய்வுகளும் இதே வரலாற்றை இன்னும் ஆழமாகக் காட்டுகின்றன.
2024 ஆம் ஆண்டு வெளியான high-resolution autosomal DNA மற்றும் mitochondrial genome ஆய்வில், வேடர்கள் தென்னிந்திய பழங்குடி சமூகங்களுடன் ஆழமான மரபணுத் தொடர்பைக் கொண்டிருப்பதாக கண்டறியப்பட்டது. குறிப்பாக Irula, Kota, Mulla Kurumba போன்ற தென்னிந்திய பழங்குடி மக்களுடனான தொடர்புகள் முன்னைய ஆய்வுகளிலும் அடையாளம் காணப்பட்டிருந்தன. அதேநேரத்தில் வேடர்கள் நீண்டகால genetic isolation காரணமாக தனித்துவமான மரபணு அடையாளத்தையும் பாதுகாத்துள்ளனர்.
இதற்கு முன்னர் செய்யப்பட்ட mitochondrial DNA ஆய்வுகளிலும் சிங்களவர்களுக்கும் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கும் குறிப்பிடத்தக்க நெருக்கம் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. 2015 ஆய்வில் இலங்கைத் தமிழர்கள், இந்தியத் தமிழர்களைவிட சிங்களவர்களுடன் அதிக genetic affiliation கொண்டிருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டது.
அப்படியானால் விஜயன் வந்தது பொய்யா?
இதில்தான் முக்கியமான விஞ்ஞான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
DNA ஆய்வுகளை வைத்து “விஜயன் என்ற ஒருவர் இலங்கைக்கு ஒருபோதும் வரவில்லை” என்று நிரூபிக்க முடியாது.
கி.மு. 5 அல்லது 6 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் ஏதோ ஒரு பகுதியிலிருந்து ஒரு சிறிய குடியேற்றக் குழு இலங்கைக்கு வந்திருக்கலாம். அத்தகைய குடியேற்றங்கள் வரலாற்றில் பலமுறை நடந்திருக்கவும் வாய்ப்புள்ளது.
ஆனால் ஒரு சில நூறு பேர் வந்த சம்பவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, இன்று வாழும் சுமார் 16 மில்லியன் சிங்கள மக்களும் அந்த ஒரே குழுவின் நேரடி வாரிசுகள் என்று விளக்குவது தவறு.
நவீன DNA ஆய்வுகள் அந்த எளிய விளக்கத்தையே கேள்விக்குட்படுத்துகின்றன.
ஏனெனில் இன்று கிடைக்கும் மரபணுத் தரவுகள் இலங்கையின் சிங்களவர்கள், தமிழர்கள் மற்றும் ஆதிவாசிகளின் வரலாறு பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நடந்த குடியேற்றங்கள், கலப்புகள், திருமணங்கள் மற்றும் மக்கள் பரிமாற்றங்களின் விளைவு என்பதைக் காட்டுகின்றன.
2025 whole-genome ஆய்வும் இலங்கையில் மனிதர்கள் சுமார் 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வாழ்ந்ததற்கான தொல்லியல் ஆதாரங்கள் உள்ளதாக சுட்டிக்காட்டுகிறது. எனவே இலங்கையின் மனித வரலாறு விஜயன் கதையுடன் ஆரம்பிக்கவில்லை.
மொழி வேறு — மரபணு வரலாறு நெருக்கமானது
இதுவே இன்றைய DNA ஆய்வுகள் தரும் மிக முக்கியமான செய்தி.
சிங்களவர்களும் தமிழர்களும் இன்று இரண்டு தனித்த மொழி மற்றும் கலாச்சார அடையாளங்களைக் கொண்ட சமூகங்கள்.
ஆனால் அந்த அடையாளங்களை நேரடியாக உயிரியல் “இனங்களாக” மாற்றுவது அறிவியல் ரீதியாகத் தவறு.
இலங்கையில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக வாழ்ந்த மக்கள் தென்னிந்திய மக்களுடன் தொடர்ச்சியாக தொடர்பு கொண்டுள்ளனர். கடல் ஒரு தடையாக மட்டும் இருக்கவில்லை; அது இரு பகுதிகளுக்கிடையே மனிதர்கள், பொருட்கள், மொழிகள், மதங்கள் மற்றும் கலாச்சாரங்கள் நகர்ந்த ஒரு பாதையாகவும் இருந்துள்ளது.
அதனால்தான் மரபணு ஆய்வுகளில் சிங்களவருக்கும் தமிழருக்கும் இடையே கூர்மையான உயிரியல் எல்லை ஒன்றைக் காண முடியவில்லை.
வரலாறு, மொழி, DNA — மூன்றும் ஒன்றல்ல
இங்கு இன்னொரு விடயமும் முக்கியமானது.
மகாவம்சம் ஒரு முக்கியமான வரலாற்று இலக்கிய ஆவணம். ஆனால் அதிலுள்ள ஒவ்வொரு கதையையும் இன்றைய அர்த்தத்தில் எழுதப்பட்ட population-genetics பதிவாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.
அதேபோல் DNA ஆய்வும் ஒரு அரசன் எங்கு இறங்கினான், அவன் பெயர் என்ன, எந்த ஆண்டு வந்தான் என்பதைக் கூற முடியாது.
வரலாறு, தொல்லியல், மொழியியல், மரபணுவியல் ஆகிய அனைத்தையும் ஒன்றாகப் பார்த்தால்தான் கடந்தகாலத்தைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
Nature India-வில் மேற்கோளிடப்பட்ட geneticist Maanasa Raghavan கூறும் கருத்தும் இதுதான்: மரபணு ஆதாரமும் வரலாற்று அல்லது மொழியியல் ஆதாரமும் வேறுபடும்போது, அவற்றில் ஒன்று கட்டாயமாகப் பொய் என்று அர்த்தமில்லை; அவை வெவ்வேறு வகையான மனித உறவுகளையும் இடம்பெயர்வுகளையும் பதிவு செய்திருக்கலாம்.
இறுதியாக…
எனவே புதிய DNA ஆதாரங்கள் “விஜயனும் அவனுடன் வந்த 700 பேரும்தான் இன்றைய சிங்கள மக்களின் மூதாதையர்கள்” என்று கூற்றூடன் முரண்படுகின்றன.
அதற்கு மாறாக விஞ்ஞானம் காட்டும் காட்சி மிகவும் சுவாரசியமானது.
சிங்களவர்கள், இலங்கைத் தமிழர்கள் மற்றும் இலங்கையின் பூர்வகுடி மக்கள் முற்றிலும் தனித்தனி உயிரியல் இனங்கள் அல்ல. அவர்கள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஒன்றோடொன்று கலந்த, இந்தியத் துணைக்கண்டத்துடன் — குறிப்பாக தென்னிந்தியாவுடன் — ஆழமான பொதுவான மரபணு வரலாற்றைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் மக்கள்.
மொழி வேறுபடலாம்.
மதம் வேறுபடலாம்.
கலாச்சாரம் வேறுபடலாம்.
அரசியல் அடையாளங்கள் வேறுபடலாம்.
ஆனால் நமது DNA சொல்லும் வரலாறு — நாம் நினைப்பதைவிட நாம் ஒருவருக்கொருவர் மிகவும் நெருக்கமானவர்கள் என்பதே.
-Kumar Ganesan
