நினைவுச் சின்னங்கள்: வரலாற்றைப் பாதுகாப்பதா, கடந்தகால வன்மத்தை வளர்ப்பதா?

அழிக்கப்பட்ட நினைவுச் சின்னங்களை முழுமையாக மீள்கட்டுமானம் செய்வதற்குப் பதிலாக, அவற்றின் சிதைவுகளைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு புதிய கட்டுமானங்களை மேற்கொள்வது வரலாற்றை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்துவதற்கான ஒரு வழியாக இருக்க முடியுமா? அல்லது இத்தகைய நினைவுகள் சமூகங்களுக்கிடையிலான பகைமையைத் தொடர்ந்து வளர்க்குமா?

இலங்கையில் மட்டுமல்ல, உலகின் பல நாடுகளிலும் இந்தக் கேள்வி விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது.

யாழ் நூலகமும் திலீபன் நினைவுத்தூபியும்

1981 மே 31ஆம் திகதி இரவு யாழ்ப்பாணப் பொது நூலகம் எரிக்கப்பட்டமை தமிழர்களின் வரலாற்றில் மறக்க முடியாத ஒரு துயரச் சம்பவம்.

ஏறத்தாழ 97,000 நூல்கள், அரிய ஓலைச்சுவடிகள், வரலாற்று ஆவணங்கள் மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகள் அந்தத் தீயில் அழிந்தன. இச்சம்பவத்தில் இலங்கைப் பொலிஸார் உள்ளிட்ட கும்பல் ஈடுபட்டதாக வரலாற்று ஆய்வுகள் பதிவு செய்கின்றன. இது ஒரு கட்டடத்தின் அழிவு மட்டுமல்ல; தமிழர்களின் மொழி, பண்பாடு, வரலாறு ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய ஈடுசெய்ய முடியாத இழப்பாகும். 

பின்னர் நூலகம் மீள்கட்டுமானம் செய்யப்பட்டு, 2003ஆம் ஆண்டு மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. இருப்பினும், புதிய நூலகத்தால் தீயில் அழிந்த அரிய ஆவணங்களையும் நூல்களையும் மீட்டெடுக்க முடியவில்லை. 

யாழ் நூலகம் மீள்கட்டுமானம் செய்யப்பட்டபோது, எரிக்கப்பட்ட பழைய கட்டடத்தின் ஒரு பகுதியையாவது அப்படியே பாதுகாத்திருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தும் முன்வைக்கப்பட்டது. அந்தச் சிதைவுகள் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தால், அடுத்த தலைமுறையினர் 1981ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த அழிவின் வரலாற்றை நேரடியாகப் புரிந்துகொள்ள உதவியிருக்கலாம்.

இதேபோன்ற விவாதம் திலீபன் நினைவுத்தூபி தொடர்பாகவும் எழுகிறது.

                     

1987 செப்டம்பர் 26ஆம் திகதி உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் உயிரிழந்த திலீபனின் நினைவாக, நல்லூரில் 1988ஆம் ஆண்டு நினைவுத்தூபி அமைக்கப்பட்டது. அவர் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் அரசியல் பிரிவைச் சேர்ந்தவர். யாழ்ப்பாணத்தை இலங்கை இராணுவம் கைப்பற்றிய பின்னர் 1996ஆம் ஆண்டு அந்த நினைவுத்தூபி அழிக்கப்பட்டது. போர்நிறுத்தக் காலத்தில் மீளமைக்கப்பட்ட நினைவுத்தூபியும் பின்னர் மீண்டும் அழிக்கப்பட்டது. 

திலீபனின் அரசியல் பாத்திரம் குறித்த கருத்து வேறுபாடுகளுக்கு அப்பால், அந்த நினைவுத்தூபியின் வரலாறும் அதன் தொடர்ச்சியான அழிப்புகளும் இலங்கையின் இனமோதல் வரலாற்றுடன் தொடர்புடையவை.

இதனால், இத்தகைய நினைவுச் சின்னங்களைப் புதிதாக அமைக்கும்போது, பழைய சிதைவுகளையும் ஒரு பகுதியாகப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற கருத்து முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

அவ்வாறு செய்வதன் மூலம் நினைவுச் சின்னம் எப்போது அமைக்கப்பட்டது, எப்போது அழிக்கப்பட்டது, பின்னர் எவ்வாறு மீளமைக்கப்பட்டது என்ற வரலாற்றை ஒரே இடத்தில் பதிவு செய்ய முடியும்.

அதேவேளை, ஒரு பொதுநூலகத்தின் அழிவு, பொதுமக்களின் படுகொலை மற்றும் ஆயுத இயக்கத்துடன் தொடர்புடைய ஒருவரின் நினைவுகூரல் ஆகியவை வெவ்வேறு வரலாற்று, அரசியல் மற்றும் சட்டப் பின்னணிகளைக் கொண்டவை என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

காத்தான்குடி பள்ளிவாசல்: இலங்கையிலுள்ள ஓர் உதாரணம்

இலங்கையில் கடந்தகால வன்முறையின் சுவடுகளைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு கட்டடங்களைப் புனரமைத்ததற்குக் காத்தான்குடி பள்ளிவாசல்கள் குறிப்பிடத்தக்க உதாரணங்களாகும்.

1990 ஆகஸ்ட் 3ஆம் திகதி காத்தான்குடியின் மீரா ஜும்ஆ பள்ளிவாசல் மற்றும் ஹுசைனியா பள்ளிவாசல் ஆகியவற்றில் தொழுகையில் ஈடுபட்டிருந்த முஸ்லிம் பொதுமக்கள் மீது விடுதலைப் புலிகள் நடத்திய தாக்குதலில் ஏராளமானோர் கொல்லப்பட்டனர்.

இவ்விரு பள்ளிவாசல்களும் பின்னர் புனரமைக்கப்பட்டபோதிலும், தாக்குதலின்போது ஏற்பட்ட துப்பாக்கிக் குண்டுகளின் அடையாளங்கள் சுவர்களில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. உயிரிழந்தவர்களின் பெயர்களும் நினைவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. 

அந்த அடையாளங்கள் தாக்குதலின் வரலாற்றை இன்றுவரை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

அவற்றைப் பாதுகாப்பதன் நோக்கம் அடுத்த தலைமுறையினரைப் பழிவாங்கத் தூண்டுவதல்ல; அப்பாவி மக்களுக்கு நிகழ்ந்த கொடுமையை மறக்காமல் இருப்பதும், அத்தகைய வன்முறை மீண்டும் நிகழக்கூடாது என்பதை நினைவூட்டுவதுமாகும் என்று காத்தான்குடிப் படுகொலை பற்றிய நினைவுக் கட்டுரையொன்று விளக்குகிறது. 

இங்கு ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைக் காணலாம். பள்ளிவாசல்கள் தொடர்ந்து வழிபாட்டுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அதேநேரத்தில், கடந்தகாலத் தாக்குதலின் சுவடுகளும் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.

அதாவது, ஒரு கட்டடத்தை மீண்டும் பயன்படுத்துவதும், அதற்கு ஏற்பட்ட வரலாற்றுச் சேதத்தைப் பாதுகாப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று முரணான செயல்கள் அல்ல.

உலக நாடுகளில் இதேபோன்ற அணுகுமுறைகள்

கடந்தகால வன்முறைகளின் சுவடுகளைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு, அவற்றின் அருகிலோ அல்லது அவற்றைச் சுற்றியோ புதிய கட்டுமானங்களை மேற்கொண்டதற்கு உலகில் பல உதாரணங்கள் உள்ளன.

1. ஜப்பான் – ஹிரோஷிமா அணுகுண்டு நினைவுச் சின்னம்

 

1945 ஆகஸ்ட் 6ஆம் திகதி ஹிரோஷிமா மீது அமெரிக்கா அணுகுண்டு வீசியபோது, நகரின் பெரும்பகுதி அழிந்தது.

குண்டுவெடிப்பு மையத்திற்கு அருகில் எஞ்சியிருந்த கட்டடங்களில் ஒன்றான கென்பாக்கு டோம் (Genbaku Dome), அப்படியே பாதுகாக்கப்பட்டது.

பின்னர் அந்தக் கட்டடத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதி அமைதியை வலியுறுத்தும் நினைவிடமாக உருவாக்கப்பட்டது. 1996ஆம் ஆண்டு இந்த நினைவுச் சின்னம் யுனெஸ்கோவின் உலகப் பாரம்பரியப் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டது. 

ஆனால், அந்தக் கட்டடத்தைப் பாதுகாப்பதா அல்லது இடித்து அகற்றுவதா என்பது தொடர்பாக ஜப்பானிலும் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன.

சிலர் அது போரின் துயரங்களைத் தொடர்ந்து நினைவூட்டுவதால் அகற்றப்பட வேண்டும் என்று கருதினர். மற்றவர்கள் வரலாற்றுச் சாட்சியாகப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினர். இறுதியில் அதனைப் பாதுகாக்கும் முடிவு எடுக்கப்பட்டது. 

இன்று அந்தக் கட்டடம் ஜப்பானியர்களின் துயரத்தை மட்டுமல்ல, அணு ஆயுதங்களின் அழிவாற்றலையும் உலக அமைதியின் அவசியத்தையும் நினைவூட்டுகிறது.

2. ஜேர்மனி – கெய்சர் வில்ஹெல்ம் நினைவு தேவாலயம்

 

ஜேர்மனியின் பேர்லின் நகரிலுள்ள கெய்சர் வில்ஹெல்ம் தேவாலயம் 1943ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் உலகப்போரின்போது குண்டுவீச்சில் கடுமையாகச் சேதமடைந்தது.

போருக்குப் பின்னர், பழைய கட்டடத்தை முழுமையாக அகற்றிவிட்டு புதிய தேவாலயம் அமைக்கும் திட்டம் முன்வைக்கப்பட்டது.

ஆனால், பொதுமக்களிடையே ஏற்பட்ட விவாதங்களுக்குப் பின்னர், சேதமடைந்த கோபுரத்தின் ஒரு பகுதியைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு அதன் அருகில் புதிய தேவாலயத்தை அமைக்க முடிவு செய்யப்பட்டது.

1961ஆம் ஆண்டு புதிய தேவாலயம் திறக்கப்பட்டது. பழைய கட்டடத்தின் சிதைந்த கோபுரம் போர் மற்றும் அழிவின் நினைவுச் சின்னமாக இன்றும் பாதுகாக்கப்படுகிறது. 

இதன் மூலம் பழைய வரலாற்றையும் புதிய கட்டுமானத்தையும் ஒரே இடத்தில் இணைக்க முடிந்துள்ளது.

3. இங்கிலாந்து – கோவென்ட்ரி தேவாலயம்

 

1940 நவம்பர் 14ஆம் திகதி ஜேர்மனியின் குண்டுவீச்சில் இங்கிலாந்தின் கோவென்ட்ரி தேவாலயம் அழிக்கப்பட்டது.

போருக்குப் பின்னர், பழைய தேவாலயத்தின் இடிபாடுகளை அகற்றாமல் அதன் அருகிலேயே புதிய தேவாலயம் கட்டப்பட்டது. புதிய தேவாலயம் 1962ஆம் ஆண்டு திறக்கப்பட்டது.

பழைய இடிபாடுகளைப் பாதுகாப்பதற்கான நோக்கம், போரினால் ஏற்பட்ட அழிவை நினைவூட்டுவதுடன், பழிவாங்குவதற்குப் பதிலாக நல்லிணக்கத்தை வலியுறுத்துவதுமாக இருந்தது. 

இந்த அணுகுமுறையின் முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், போரை நடத்திய எதிரிநாட்டின் மீதான பகையை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக, போரின் விளைவுகளையும் மனித உயிர்களின் பெறுமதியையும் அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துக்காட்டுவது.

4. நோர்வே – உட்டோயா தீவு நினைவகம்

 

2011 ஜூலை 22ஆம் திகதி நோர்வேயின் உட்டோயா தீவில் நடத்தப்பட்ட பயங்கரவாதத் தாக்குதலில் பல இளைஞர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

அந்தத் தாக்குதலில் 13 இளைஞர்கள் உயிரிழந்த உணவகக் கட்டடத்தின் ஒரு பகுதியைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு, அதனைச் சுற்றி Hegnhuset என்ற புதிய கற்றல் மையம் கட்டப்பட்டது.

பழைய கட்டடத்தின் பகுதிகளும் தாக்குதலின் சுவடுகளும் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள இந்த மையம் 2016ஆம் ஆண்டு அமைக்கப்பட்டது.

அங்கு இளைஞர்களுக்கு ஜனநாயகம், மனித உரிமைகள், பாகுபாடு, வெறுப்புணர்வு மற்றும் வன்முறையைத் தடுப்பது தொடர்பான கல்வி வழங்கப்படுகிறது. 

கடந்தகால வன்முறையின் சுவடுகளை வெறுமனே காட்சிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவற்றைக் கல்விக்கான கருவியாகப் பயன்படுத்த முடியும் என்பதற்கு இது ஓர் உதாரணம்.

நினைவுகள் எதிர்காலச் சந்ததியினரிடம் வன்மத்தை உருவாக்குமா?

மேற்குறிப்பிட்ட உதாரணங்கள் நினைவுச் சின்னங்களைப் பாதுகாப்பதற்கான காரணங்களை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. அதேநேரத்தில், பழைய வன்முறைகளின் நினைவுகளைத் தொடர்ந்து பாதுகாப்பதால் எதிர்காலத் தலைமுறைகளிடம் பகைமை வளரக்கூடும் என்ற கவலையையும் புறக்கணிக்க முடியாது.

குறிப்பாக இன, மத மற்றும் அரசியல் மோதல்கள் நிலவிய சமூகங்களில், கடந்தகாலச் சம்பவங்களை எவ்வாறு நினைவுகூர்கிறோம் என்பது முக்கியமானது.

ஒரு சமூகத்தின் துயரங்களை மட்டுமே தொடர்ந்து வலியுறுத்தி, மற்ற சமூகங்களின் துயரங்களைப் புறக்கணிக்கும்போது, வரலாறு ஒருதலைப்பட்சமாக மாறக்கூடும்.

அதேபோன்று, ஒரு குற்றத்திற்குப் பொறுப்பான தனிநபர்களையோ அமைப்புகளையோ அடையாளப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, ஒட்டுமொத்த இனத்தையோ மதத்தையோ குற்றவாளிகளாகச் சித்தரிப்பது சமூகங்களுக்கிடையிலான அவநம்பிக்கையை வளர்க்கக்கூடும்.

உதாரணமாக, காத்தான்குடிப் படுகொலையை நினைவுகூரும்போது, அதனை நடத்திய விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் செயலுக்கும் ஒட்டுமொத்தத் தமிழ் மக்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைப் பேணுவது அவசியம்.

அதேபோன்று, யாழ் நூலக எரிப்பை நினைவுகூரும்போது, அந்தச் சம்பவத்திற்குப் பொறுப்பானவர்களின் செயல்களை ஒட்டுமொத்தச் சிங்கள மக்களின் செயலாகக் கருதுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

இத்தகைய வேறுபாடுகள் பேணப்படாவிட்டால், நினைவுச் சின்னங்கள் வரலாற்றைக் கற்பிக்கும் இடங்களாக இருப்பதற்குப் பதிலாக, சமூகங்களுக்கிடையிலான பகைமையை வளர்க்கும் இடங்களாக மாறும் அபாயம் உள்ளது.

எனவே, நினைவுச் சின்னங்கள் இருப்பது மட்டுமல்ல, அவற்றுடன் இணைக்கப்படும் வரலாற்று விளக்கங்களும் முக்கியமானவை.

நினைவுச் சின்னங்களும் நல்லிணக்கமும்

ஒரு சமூகத்தின் கடந்தகாலத் துயரங்களை மறந்துவிடுமாறு கோருவதன் மூலம் மட்டுமே நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியுமா என்ற கேள்வியும் இங்கு எழுகிறது.

உயிரிழந்தவர்களின் குடும்பங்களுக்கும், வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்ட சமூகங்களுக்கும், நினைவுகூரல் என்பது அவர்களுடைய தனிப்பட்ட மற்றும் கூட்டுத் துயரங்களுடன் தொடர்புடையது.

அதேவேளை, நினைவுகூரல் என்பது கடந்தகால வன்முறைகள் அனைத்தையும் நியாயப்படுத்துவதற்கான வழிமுறையாகவும் இருக்கக்கூடாது.

இது தொடர்பாக உலகப் பாரம்பரியப் பாதுகாப்பு அமைப்புகளான ICOMOS மற்றும் ICCROM ஆகியவை 2024ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட வழிகாட்டலில், போர் மற்றும் பேரழிவுகளால் பாதிக்கப்பட்ட பாரம்பரிய இடங்களை மீளமைக்கும்போது, அவற்றுடன் தொடர்புடைய சமூகங்களின் அனுபவங்களையும் கருத்துகளையும் உள்ளடக்கிய முடிவெடுக்கும் நடைமுறையை வலியுறுத்துகின்றன. 

இந்த அடிப்படையில், வரலாற்றுச் சின்னங்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் சமூக நல்லிணக்கத்தை வளர்ப்பதற்கும் இடையே ஒரு சமநிலையை உருவாக்குவது சாத்தியமாகும்.

உதாரணமாக, நினைவுச் சின்னங்களை மீளமைக்கும்போது பழைய கட்டுமானத்தின் எஞ்சிய பகுதிகளைப் பாதுகாப்பது, சம்பவத்தின் உண்மையான வரலாற்றை ஆவணப்படுத்துவது, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் அனுபவங்களைப் பதிவு செய்வது, பிற சமூகங்களின் துயரங்களையும் அங்கீகரிப்பது ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய அணுகுமுறை பரிசீலிக்கப்படலாம்.

அத்தகைய திட்டங்களில் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்கள், உள்ளூர் மக்கள், வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் மற்றும் பாரம்பரியக் கட்டடப் பாதுகாப்பு நிபுணர்கள் ஆகியோரின் பங்களிப்பும் முக்கியமானது.

நினைவுச் சின்னங்களைப் பாதுகாப்பதற்கான வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டு காரணங்களுடன், அவற்றின் அமைவிடம், நில உரிமை, கட்டுமான அனுமதி, பொதுப் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட சட்டரீதியான விடயங்களும் தனித்தனியாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டும்.

அழிப்பதற்கும் மீள்கட்டுமானம் செய்வதற்கும் அப்பால் மூன்றாவது வழி

நினைவுச் சின்னங்கள் தொடர்பான விவாதங்களில் அவற்றை முழுமையாக அகற்றுவது அல்லது முன்னைய வடிவிலேயே மீள்கட்டுமானம் செய்வது ஆகிய இரண்டு அணுகுமுறைகள் மட்டுமே பல சமயங்களில் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

ஆனால், உலக நாடுகளின் அனுபவங்கள் மூன்றாவது அணுகுமுறையும் இருப்பதைக் காட்டுகின்றன.

அதாவது, அழிவின் சுவடுகளைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு, அவற்றுடன் புதிய கட்டுமானங்களை இணைப்பதாகும்.

புதிய கட்டடம் மீளெழுச்சியையும் எதிர்காலத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தலாம். பழைய கட்டடத்தின் எஞ்சிய பகுதிகள் கடந்தகால வரலாற்றின் சாட்சிகளாக இருக்கலாம்.

இந்த இரண்டு அம்சங்களையும் ஒரே இடத்தில் இணைப்பதன் மூலம் ஒரு சமூகத்தின் அழிவையும் அதன் மீளெழுச்சியையும் ஒருசேர எடுத்துக்காட்ட முடியும்.

குறிப்பாக இலங்கை போன்ற நீண்டகால இனமோதல்களைச் சந்தித்த நாடுகளில், தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள், சிங்களவர்கள் உள்ளிட்ட அனைத்துச் சமூகங்களினதும் துயரங்களை வரலாற்று உண்மைகளுடன் பதிவு செய்வதற்கான அணுகுமுறை முக்கியமானது.

யாழ் நூலகம், திலீபன் நினைவுத்தூபி, காத்தான்குடி பள்ளிவாசல்கள் ஆகியவற்றின் வரலாற்றுப் பின்னணிகள் வெவ்வேறானவை. இருப்பினும், நினைவுகளை எவ்வாறு பாதுகாப்பது, அவற்றை அடுத்த தலைமுறைக்கு எவ்வாறு எடுத்துச் செல்வது என்ற பொதுவான கேள்வியை அவை எழுப்புகின்றன.

கடந்தகால வன்முறையின் சுவடுகளைப் பாதுகாப்பதற்கும், அந்த வன்முறையை நியாயப்படுத்துவதற்கும் இடையே அடிப்படையான வேறுபாடு உள்ளது.

நினைவுச் சின்னங்களை அழிப்பதால் வரலாற்றை அழித்துவிட முடியாது. அதேநேரத்தில், அவற்றைப் பாதுகாப்பதால் மட்டுமே வரலாற்றிலிருந்து சரியான பாடங்களைக் கற்றுக்கொண்டுவிடவும் முடியாது.

அந்த நினைவுகள் எவ்வாறு விளக்கப்படுகின்றன, அவற்றின் மூலம் அடுத்த தலைமுறைக்கு என்ன கற்பிக்கப்படுகிறது என்பதே முக்கியமானது.

வரலாற்றை மறக்காமல் இருப்பதும், கடந்தகால வன்மத்தை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தாமல் இருப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று முரணான இலக்குகள் அல்ல.

இரண்டையும் இணைக்கும் வழிமுறைகளை உருவாக்குவதில்தான் நினைவுச் சின்னங்களின் பாதுகாப்பும் சமூக நல்லிணக்கமும் சந்திக்கின்றன.

திலீபன் நினைவிடம்: 1988 முதல் 2026 வரை தொடரும் ஒரு வரலாறு

1987 ஜூலை மாதம் கைச்சாத்திடப்பட்ட இந்திய–இலங்கை ஒப்பந்தத்திற்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட அரசியல் சூழலில், இந்திய அரசு நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று வலியுறுத்திய ஐந்து கோரிக்கைகளை முன்வைத்து, ராசையா பார்த்திபன் எனும் இயற்பெயரைக் கொண்ட திலீபன் 1987 செப்டெம்பர் 15ஆம் திகதி நல்லூரில் உணவு மற்றும் நீர் அருந்தாத உண்ணாவிரதத்தை ஆரம்பித்தார். பன்னிரண்டு நாட்கள் நீடித்த அந்தப் போராட்டத்தின் முடிவில் அவர் செப்டெம்பர் 26ஆம் திகதி உயிரிழந்தார்.

அவரது மரணத்துக்குப் பின்னர், உண்ணாவிரதம் நடைபெற்ற நல்லூர் பகுதியில் நினைவிடம் ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. பல வரலாற்றுப் பதிவுகள் இதனை 1988இல் அமைக்கப்பட்ட நினைவுத்தூபி எனக் குறிப்பிடுகின்றன. ஆனால் அப்போது யாழ்ப்பாண மாநகர ஆணையாளராக இருந்த சி.வி.கே. சிவஞானம் 2023ஆம் ஆண்டு அளித்த விளக்கத்தில், தனது சொந்த நிதியில் 1988ஆம் ஆண்டு அதனை அங்குரார்ப்பணம் செய்ததாக கூறியுள்ளார். 1988 ஆம் ஆண்டில் ஜே ஆர் ஜனாதிபதியாக இருந்துள்ளார். 

நினைவிடத்தை உருவாக்குவதில் சி.வி.கே. சிவஞானம் முக்கிய பங்கு வகித்ததாக அவரும் பிற பதிவுகளும் கூறுகின்றன. நினைவிடம் அமைக்கப்பட்ட சில நாட்களில் அவர் துப்பாக்கிச் சூட்டுக்குள்ளாகி உயிர் தப்பியதாகவும் சில வாய்மொழி மற்றும் சமூக ஊடகப் பதிவுகளில் கூறப்படுகிறது. 

28/09/1988 அன்று அங்குரார்ப்பணம் செய்து வைக்கப்பட்ட திலீபன் நினைவுத்தூபி

இந்த முதல் நினைவிடம் இன்றையதைப்போன்ற முழு உருவ வெண்கலச் சிலை அல்ல. கிடைக்கக்கூடிய பழைய படங்களும் விளக்கங்களும் காட்டுவது, அது திலீபனின் உருவப்படத்தை உள்ளடக்கிய உயரமான நினைவுத்தூபி அல்லது நினைவுக் கோபுரம் என்பதாகும். 1996ஆம் ஆண்டு அரசுப் படைகள் யாழ்ப்பாணத்தை மீண்டும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்த பின்னர் அந்த நினைவிடம் அழிக்கப்பட்டதாக TamilNet உள்ளிட்ட பல பதிவுகள் கூறுகின்றன. அப்போது நாட்டின் ஜனாதிபதியாக சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க குமாரதுங்க இருந்தார்.

2002ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட போர் நிறுத்த உடன்படிக்கையால் உருவான சமாதானச் சூழலில் நினைவிடத்தை மீளமைக்கும் நடவடிக்கைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. மீளக்கட்டப்பட்ட நினைவிடம் 25 ஆகஸ்ட் 2003 அன்று நல்லூரில் திறந்து வைக்கப்பட்டது. அந்த நிகழ்வுக்கு முன்னாள் யாழ்ப்பாண மாநகர ஆணையாளர் சி.வி.கே. சிவஞானம் தலைமை தாங்கியதாக அக்கால செய்திப் பதிவு குறிப்பிடுகிறது. அப்போது சந்திரிகா குமாரதுங்கவே ஜனாதிபதியாக இருந்தார்.

                                    

         25 ஆகஸ்ட் 2003  இல் அங்குரார்ப்பணம் செய்து வைக்கப்பட்ட திலீபன் நினைவுத்தூபி

ஆனால் அந்த நினைவிடம் நீண்டகாலம் சேதமின்றி நிலைக்கவில்லை. மகிந்த ராஜபக்ச 19 நவம்பர் 2005 அன்று ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்ற பின்னர், 2006 அக்டோபரில் நினைவிடத்தில் இருந்த திலீபனின் படம் மற்றும் அலங்கார விளக்குகள் சேதப்படுத்தப்பட்டதாகப் பதிவுகள் கூறுகின்றன. பின்னர் 18 நவம்பர் 2007 அன்று ஊரடங்கு நேரத்தில் வந்ததாகக் கூறப்பட்ட அடையாளம் தெரியாத ஆயுததாரிகள் நினைவிடத்தின் பெரும்பகுதியை இடித்து அழித்தனர். இந்தச் சம்பவத்தைப் பற்றிய அக்காலச் செய்திகளில் தாக்குதலாளர்கள் “unidentified armed men” என்றே குறிப்பிடப்பட்டனர்.

அதன்பின்னரும் எஞ்சியிருந்த தூண்களும் கட்டுமானப் பகுதிகளும் அழிக்கப்பட்டன. மார்ச் 2010இல் எஞ்சியிருந்த முக்கிய நினைவுத்தூண் இடிக்கப்பட்டதாகவும், 2012இல் மேலும் எஞ்சிய பகுதிகள் அழிக்கப்பட்டதாகவும் பதிவுகள் உள்ளன. 2005-2015 வரை மகிந்த ராஜபக்‌ஷ ஜனாதிபதி என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதனால் பல ஆண்டுகளாக நல்லூரில் முழுமையான நினைவிடம் இல்லாமல் அதன் சிதைவுகளே நினைவுகூரலுக்கான இடமாக பயன்படுத்தப்பட்டன.

2015இல் மைத்திரிபால சிறிசேன தலைமையிலான புதிய அரசாங்கம் பதவியேற்ற பின்னர் வடக்கு–கிழக்கில் நினைவுகூரல் நிகழ்வுகளுக்கான அரசியல் சூழல் ஓரளவு மாறியது. ராஜபக்ச ஆட்சிக்காலத்தில் மிகவும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்த பல நினைவுகூரல்கள் 2015க்குப் பின்னர் பொதுவெளியில் அதிகமாக நடைபெறத் தொடங்கியதாக மனித உரிமை மற்றும் கல்வியியல் ஆய்வுகள் பதிவு செய்கின்றன. தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள், மாகாணசபை உறுப்பினர்கள், உள்ளூராட்சி அமைப்புகள் மற்றும் சிவில் சமூகத்தினர் இந்த நிகழ்வுகளில் தீவிரமாகப் பங்கேற்றனர். ஆனால் இது எல்லா வகையான LTTE தொடர்பான நிகழ்வுகளுக்கும் அரசு வழங்கிய முழுமையான சட்ட அனுமதி என்று பொருள் கொள்ள முடியாது.

இதில்தான் இன்றும் முக்கியமான சட்ட வேறுபாடு இருக்கிறது.

போரில் உயிரிழந்தவர்களையோ குடும்ப உறுப்பினர்களையோ அமைதியாக நினைவுகூருவது ஒரு விஷயம்; தடைசெய்யப்பட்ட அமைப்பின் கொடி, சின்னங்கள் அல்லது பிரச்சார அம்சங்களைப் பயன்படுத்துவது இன்னொரு விஷயம். 2018இல் ஒரு நீதவான் நீதிமன்றத் தீர்ப்பைப் பற்றிய பதிவில், LTTE கொடி, சின்னங்கள் போன்றவற்றுக்கு தடை விதிக்கப்பட்டபோதும், விளக்கேற்றி உயிரிழந்தவர்களை நினைவுகூருவதற்கு தடை இல்லை என்ற வேறுபாடு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இதேவேளை இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு 2025இல், அமைதியான நினைவுகூரல் நிகழ்வுகள் தொடர்பாக ICCPR சட்டம் உள்ளிட்ட சட்டங்கள் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதாக காவல்துறைக்கு எழுதியிருந்தது. மறுபுறம், அரசாங்கம் LTTE இன்னமும் தடைசெய்யப்பட்ட அமைப்பு என்பதால் அதன் சின்னங்கள், சீருடைகள் அல்லது அமைப்பை மகிமைப்படுத்தும் நிகழ்வுகள் அனுமதிக்கப்படமாட்டாது என்றும், ஆனால் போரில் உயிரிழந்த உறவினர்களை நினைவுகூர்வதற்கு தடை இல்லை என்றும் தனது நிலைப்பாட்டை தெரிவித்துள்ளது. 

இந்த வரலாற்றுப் பின்னணியில்தான் 2026ஆம் ஆண்டின் புதிய சர்ச்சையைப் பார்க்க வேண்டும்.

15 செப்டெம்பர் 2026 அன்று, முந்தைய நினைவுத்தூபிகளைப்போல அல்லாமல், முதன்முறையாக தெளிவாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட ஒரு முழு உருவ வெண்கலச் சிலை (?) நல்லூர் நினைவிடத்தில் நிறுவப்பட்டது. அமர்ந்த நிலையில் ஒலிவாங்கியுடன் காணப்படும் திலீபனின் உருவச்சிலை இது. 39ஆவது ஆண்டு நினைவுகூரல்கள் செப்டெம்பர் 26ஆம் திகதி நிறைவடைந்த மறுநாள், 27 செப்டெம்பர் 2026 அன்று காவல்துறையினர் அந்தச் சிலையை அகற்றினர்.

2026 இல் நிர்மாணிக்கப்பட்டு காவல்துறையால் அகற்றப்பட்ட வெண்கலச்சிலை

காவல்துறை ஊடகப் பேச்சாளரின் விளக்கத்தின்படி, கிடைக்கப்பெற்ற முறைப்பாட்டின் அடிப்படையில் சம்பவம் தொடர்பான விடயங்கள் நீதிமன்றத்திற்கு அறிவிக்கப்பட்டதாகவும், பொது ஒழுங்கு மற்றும் சட்ட அமுலாக்கம் தொடர்பான தண்டனைச் சட்ட ஏற்பாடுகளின் கீழ் சிலை அகற்றப்பட்டதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. வழக்கு தொடர்பான மேலதிக நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளும் உள்ளதால், இந்தச் சம்பவத்தின் இறுதியான சட்டப்பூர்வ நிலையை நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் தெளிவுபடுத்த வேண்டியுள்ளது.

இதனால் திலீபன் நினைவிடத்தின் கதை என்பது ஒரு நினைவுத்தூபி பல தடவைகள் கட்டப்பட்டதும் இடிக்கப்பட்டதும் பற்றிய வரலாறு மட்டும் அல்ல. அது இலங்கையின் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகால அரசியல் மாற்றங்கள், போர், சமாதான முயற்சிகள், நினைவுகூரலுக்கான உரிமை, தடைசெய்யப்பட்ட அமைப்புகளுக்கான சட்டக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் வடக்கு–தெற்கு அரசியல் பார்வைகளுக்கிடையேயான முரண்பாடுகள் ஆகிய அனைத்தும் சந்திக்கும் ஒரு இடமாகவும் மாறியுள்ளது.

1988/89 — நினைவுத்தூபி சிவிகே சிவஞானத்தின் சொந்த நிதியில் கட்டப்பட்டது.

1996 — அழிப்பு.

2003 — மீள்கட்டுமானம் - சிவிகே சிவஞானம் தலைமையில் அங்குரார்ப்பணம்.

2006 — சேதப்படுத்தல்.

2007 — மீண்டும் அழிப்பு.

2010 மற்றும் 2012 — எஞ்சிய பகுதிகளின் அழிப்பு.

2015க்குப் பின்னர் — பொதுவெளி நினைவுகூரல்கள் மீண்டும் அதிகரிப்பு.

2026 — புதிய வெண்கல உருவச்சிலை; பன்னிரண்டு நாட்களுக்குள் காவல்துறையால் அகற்றம்.

ஆகவே இன்றைய சர்ச்சையை தனித்த ஒரு சம்பவமாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. நல்லூரில் உள்ள இந்தச் சிறிய இடம் கடந்த நான்கு தசாப்தங்களாக இலங்கையில் “இறந்தவர்களை எவ்வாறு நினைவுகூரலாம், நினைவுகூரலுக்கும் அரசியல் மகிமைப்படுத்தலுக்கும் எல்லை எங்கே?” என்ற இன்னும் தீராத அரசியல் மற்றும் சட்டக் கேள்வையின் அடையாளமாகத் தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது.

விஜயன் வருகை – வரலாறா, கற்பனைக் கதையா? DNA ஆய்வுகள் என்ன சொல்கின்றன?

இலங்கையின் வரலாற்றைப் பற்றிப் பேசும்போது அடிக்கடி முன்வைக்கப்படும் ஒரு கதை விஜயனின் வருகை.

மகாவம்சம் கூறுவதன்படி, விஜயன் தனது 700 தோழர்களுடன் இந்தியத் துணைக்கண்டத்திலிருந்து கப்பலில் வந்து இலங்கையின் தம்பபண்ணிப் பகுதியில் இறங்கினான். பின்னர் அவனையும் அவனுடன் வந்தவர்களையும் சிங்கள மக்களின் ஆரம்ப மூதாதையர்களாக மகாவம்ச மரபு சித்தரிக்கிறது.

இந்தக் கதை பல நூற்றாண்டுகளாக இலங்கையின் வரலாற்றுக் கதையாடலில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. குறிப்பாக சிங்கள மக்கள் வட அல்லது வடகிழக்கு இந்தியாவில் இருந்து இலங்கைக்கு வந்த Indo-Aryan மக்களின் வாரிசுகள் என்ற கருத்துக்கும் இது அடித்தளமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது.

ஆனால் இப்போது நவீன DNA மற்றும் whole-genome ஆய்வுகள், இலங்கை மக்களின் உண்மையான மரபணு வரலாறு மகாவம்சம் கூறுவதுடன் முரண்படுகின்றது.

Nature India வெளியிட்ட புதிய தகவல்

2025 செப்டம்பர் 5 அன்று Nature India வெளியிட்ட “Genetic evidence traces shared ancestry across Sri Lanka and South India” என்ற கட்டுரை, இலங்கையின் சிங்களவர்களுக்கும் ஆதிவாசி/வேடர் மக்களுக்கும் தென்னிந்திய திராவிட மொழி பேசும் சமூகங்களுக்கும் மிக நெருக்கமான மரபணுத் தொடர்புகள் இருப்பதை எடுத்துக்காட்டியது.

இந்த செய்தி, 2025 ஆம் ஆண்டு Current Biology இதழில் வெளியான whole-genome ஆய்வை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

அந்த ஆய்வில் 35 சிங்களவர்கள் மற்றும் 19 இலங்கை ஆதிவாசிகளின் முழு மரபணுக்கள் ஆய்வு செய்யப்பட்டன. மேலும் Sri Lankan Tamil மரபணுத் தரவுகளும் ஒப்பீட்டுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டன. ஆய்வின் முக்கிய முடிவு என்னவெனில், சிங்களவர்களும் இலங்கை ஆதிவாசிகளும் ஒருவருக்கொருவர் மட்டுமல்லாமல், தென்னிந்தியாவில் இன்று வாழும் அதிகமான Ancestral South Indian (ASI) மரபணுப் பின்னணியைக் கொண்ட மக்களுடனும் மிக நெருக்கமான மரபணுத் தொடர்பைக் கொண்டுள்ளனர்.

குறிப்பாக தென்னிந்தியாவின் Irula, Paniya, Mala, Madiga போன்ற திராவிட மொழி பேசும் சமூகங்களுடனான மரபணு ஒற்றுமைகள் கவனிக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே சிங்கள மக்களின் மூதாதையர் வரலாற்றை “வட இந்தியாவிலிருந்து சுமார் 2,500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வந்த ஒரு தனித்த குடியேற்றக் குழு” என்ற ஒரே கதைக்குள் அடக்குவது விஞ்ஞான ரீதியாக எளிமைப்படுத்தப்பட்ட விளக்கமாகும்.

சிங்களவர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் உள்ள மரபணுத் தொடர்பு

இது ஒரே ஒரு புதிய ஆய்வின் முடிவு மட்டுமல்ல.

2023 ஆம் ஆண்டு iScience இதழில் வெளியான உயர்தர மரபணு ஆய்வில், சிங்களவர்களும் தமிழர்களும் genetic clustering-இல் மிக நெருக்கமாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டது.

ஆய்வாளர்கள் இதனை, மொழி மற்றும் இன அடையாள எல்லைகளைத் தாண்டி பல நூற்றாண்டுகளாக நடைபெற்ற strong gene flow — தொடர்ச்சியான கலப்பும் திருமணத் தொடர்புகளும் என்பதற்கான சான்றாக விளக்குகின்றனர். அதே ஆய்வு சிங்களவர்களில் சில வட இந்திய மரபணுத் தடயங்களும் காணப்படுவதாகக் கூறுகிறது. அதாவது வட இந்தியத் தொடர்பு முற்றிலும் இல்லை என்பதல்ல; ஆனால் அது சிங்கள மக்களின் முழு மரபணு வரலாறும் அல்ல.

இதன் முக்கியத்துவம் மிகப் பெரியது.

சிங்களம் ஒரு Indo-Aryan மொழி.

தமிழ் ஒரு Dravidian மொழி.

மொழியியல் அடிப்படையில் இரண்டும் வெவ்வேறு மொழிக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவை. ஆனால் மொழி வேறுபாடு என்பது மக்கள் முற்றிலும் வேறுபட்ட உயிரியல் மூதாதையர்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று பொருளல்ல.

ஒரு மக்கள் குழு காலப்போக்கில் புதிய மொழியை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்; புதிய மதத்தையோ கலாச்சாரத்தையோ ஏற்றுக்கொள்ளலாம்; அரசியல் அடையாளமும் மாறலாம். ஆனால் அவர்களின் DNA வரலாறு அதே விதத்தில் திடீரென மாற்றமடைவதில்லை.

வேடர்களின் DNA என்ன சொல்கிறது?

இலங்கையின் ஆதிவாசிகளான வேடர் மக்களைப் பற்றிய ஆய்வுகளும் இதே வரலாற்றை இன்னும் ஆழமாகக் காட்டுகின்றன.

2024 ஆம் ஆண்டு வெளியான high-resolution autosomal DNA மற்றும் mitochondrial genome ஆய்வில், வேடர்கள் தென்னிந்திய பழங்குடி சமூகங்களுடன் ஆழமான மரபணுத் தொடர்பைக் கொண்டிருப்பதாக கண்டறியப்பட்டது. குறிப்பாக Irula, Kota, Mulla Kurumba போன்ற தென்னிந்திய பழங்குடி மக்களுடனான தொடர்புகள் முன்னைய ஆய்வுகளிலும் அடையாளம் காணப்பட்டிருந்தன. அதேநேரத்தில் வேடர்கள் நீண்டகால genetic isolation காரணமாக தனித்துவமான மரபணு அடையாளத்தையும் பாதுகாத்துள்ளனர்.

இதற்கு முன்னர் செய்யப்பட்ட mitochondrial DNA ஆய்வுகளிலும் சிங்களவர்களுக்கும் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கும் குறிப்பிடத்தக்க நெருக்கம் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. 2015 ஆய்வில் இலங்கைத் தமிழர்கள், இந்தியத் தமிழர்களைவிட சிங்களவர்களுடன் அதிக genetic affiliation கொண்டிருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

அப்படியானால் விஜயன் வந்தது பொய்யா?

இதில்தான் முக்கியமான விஞ்ஞான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

DNA ஆய்வுகளை வைத்து “விஜயன் என்ற ஒருவர் இலங்கைக்கு ஒருபோதும் வரவில்லை” என்று நிரூபிக்க முடியாது.

கி.மு. 5 அல்லது 6 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவின் ஏதோ ஒரு பகுதியிலிருந்து ஒரு சிறிய குடியேற்றக் குழு இலங்கைக்கு வந்திருக்கலாம். அத்தகைய குடியேற்றங்கள் வரலாற்றில் பலமுறை நடந்திருக்கவும் வாய்ப்புள்ளது.

ஆனால் ஒரு சில நூறு பேர் வந்த சம்பவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, இன்று வாழும் சுமார் 16 மில்லியன் சிங்கள மக்களும் அந்த ஒரே குழுவின் நேரடி வாரிசுகள் என்று விளக்குவது தவறு.

நவீன DNA ஆய்வுகள் அந்த எளிய விளக்கத்தையே கேள்விக்குட்படுத்துகின்றன.

ஏனெனில் இன்று கிடைக்கும் மரபணுத் தரவுகள் இலங்கையின் சிங்களவர்கள், தமிழர்கள் மற்றும் ஆதிவாசிகளின் வரலாறு பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நடந்த குடியேற்றங்கள், கலப்புகள், திருமணங்கள் மற்றும் மக்கள் பரிமாற்றங்களின் விளைவு என்பதைக் காட்டுகின்றன.

2025 whole-genome ஆய்வும் இலங்கையில் மனிதர்கள் சுமார் 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வாழ்ந்ததற்கான தொல்லியல் ஆதாரங்கள் உள்ளதாக சுட்டிக்காட்டுகிறது. எனவே இலங்கையின் மனித வரலாறு விஜயன் கதையுடன் ஆரம்பிக்கவில்லை.

மொழி வேறு — மரபணு வரலாறு நெருக்கமானது

இதுவே இன்றைய DNA ஆய்வுகள் தரும் மிக முக்கியமான செய்தி.

சிங்களவர்களும் தமிழர்களும் இன்று இரண்டு தனித்த மொழி மற்றும் கலாச்சார அடையாளங்களைக் கொண்ட சமூகங்கள்.

ஆனால் அந்த அடையாளங்களை நேரடியாக உயிரியல் “இனங்களாக” மாற்றுவது அறிவியல் ரீதியாகத் தவறு.

இலங்கையில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக வாழ்ந்த மக்கள் தென்னிந்திய மக்களுடன் தொடர்ச்சியாக தொடர்பு கொண்டுள்ளனர். கடல் ஒரு தடையாக மட்டும் இருக்கவில்லை; அது இரு பகுதிகளுக்கிடையே மனிதர்கள், பொருட்கள், மொழிகள், மதங்கள் மற்றும் கலாச்சாரங்கள் நகர்ந்த ஒரு பாதையாகவும் இருந்துள்ளது.

அதனால்தான் மரபணு ஆய்வுகளில் சிங்களவருக்கும் தமிழருக்கும் இடையே கூர்மையான உயிரியல் எல்லை ஒன்றைக் காண முடியவில்லை.

வரலாறு, மொழி, DNA — மூன்றும் ஒன்றல்ல

இங்கு இன்னொரு விடயமும் முக்கியமானது.

மகாவம்சம் ஒரு முக்கியமான வரலாற்று இலக்கிய ஆவணம். ஆனால் அதிலுள்ள ஒவ்வொரு கதையையும் இன்றைய அர்த்தத்தில் எழுதப்பட்ட population-genetics பதிவாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

அதேபோல் DNA ஆய்வும் ஒரு அரசன் எங்கு இறங்கினான், அவன் பெயர் என்ன, எந்த ஆண்டு வந்தான் என்பதைக் கூற முடியாது.

வரலாறு, தொல்லியல், மொழியியல், மரபணுவியல் ஆகிய அனைத்தையும் ஒன்றாகப் பார்த்தால்தான் கடந்தகாலத்தைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

Nature India-வில் மேற்கோளிடப்பட்ட geneticist Maanasa Raghavan கூறும் கருத்தும் இதுதான்: மரபணு ஆதாரமும் வரலாற்று அல்லது மொழியியல் ஆதாரமும் வேறுபடும்போது, அவற்றில் ஒன்று கட்டாயமாகப் பொய் என்று அர்த்தமில்லை; அவை வெவ்வேறு வகையான மனித உறவுகளையும் இடம்பெயர்வுகளையும் பதிவு செய்திருக்கலாம்.

இறுதியாக…

எனவே புதிய DNA ஆதாரங்கள் “விஜயனும் அவனுடன் வந்த 700 பேரும்தான் இன்றைய சிங்கள மக்களின் மூதாதையர்கள்” என்று கூற்றூடன் முரண்படுகின்றன. 

அதற்கு மாறாக விஞ்ஞானம் காட்டும் காட்சி மிகவும் சுவாரசியமானது.

சிங்களவர்கள், இலங்கைத் தமிழர்கள் மற்றும் இலங்கையின் பூர்வகுடி மக்கள் முற்றிலும் தனித்தனி உயிரியல் இனங்கள் அல்ல. அவர்கள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஒன்றோடொன்று கலந்த, இந்தியத் துணைக்கண்டத்துடன் — குறிப்பாக தென்னிந்தியாவுடன் — ஆழமான பொதுவான மரபணு வரலாற்றைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் மக்கள்.

மொழி வேறுபடலாம்.

மதம் வேறுபடலாம்.

கலாச்சாரம் வேறுபடலாம்.

அரசியல் அடையாளங்கள் வேறுபடலாம்.

ஆனால் நமது DNA சொல்லும் வரலாறு — நாம் நினைப்பதைவிட நாம் ஒருவருக்கொருவர் மிகவும் நெருக்கமானவர்கள் என்பதே.

-Kumar Ganesan

செயற்கை நுண்ணறிவுக் காலத்துக்கேற்ற பல்கலைக்கழகக் கல்வி:

காலாவதியான பழைய பட்டப்படிப்புகளை மறுசீரமைத்து புதிய கற்கைநெறிகளைச் சேர்க்க வேண்டிய அவசியம்

ஒரு நாடு தனது பல்கலைக்கழகங்களை எவ்வாறு வடிவமைக்கிறது என்பதே அதன் எதிர்கால பொருளாதாரம், தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம், வேலைவாய்ப்பு நிலை, சமூக வளர்ச்சி ஆகியவற்றை நிர்ணயிக்கும். பல்கலைக்கழகம் என்பது வெறும் பட்டம் வழங்கும் இடமல்ல. அது ஒரு நாட்டின் அறிவாற்றல், தொழில்நுட்ப திறன், மனிதவளத் தயாரிப்பு, சமூக முன்னேற்றம் ஆகியவற்றின் அடித்தளம்.

இலங்கையில் பல ஆண்டுகளாகப் பல்கலைக்கழகப் பட்டப்படிப்புகள் பெரும்பாலும் பழைய கட்டமைப்பிலேயே தொடர்கின்றன. சில பாடப்பிரிவுகள் இன்னும் அவசியமானவையாயினும் சில பட்டங்கள் வேலைவாய்ப்பு சந்தையுடன் தொடர்பில்லாதவை. சில பட்டங்கள் பெயரில் நவீனமாகத் தோன்றினாலும், உள்ளடக்கத்தில் பழமையானவையாக உள்ளன. சில பட்டங்கள் அதிகளவில் பட்டதாரிகளை உருவாக்குகின்றன; ஆனால் அந்தத் துறைகளில் வேலைவாய்ப்பு குறைவாக உள்ளது. இதன் விளைவாக பட்டம் பெற்ற இளைஞர்கள் வேலை இன்றி நிற்கின்றனர், அல்லது தமது படிப்புடன் தொடர்பில்லாத வேலைகளில் சேர வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.

இலங்கை போன்ற பொருளாதார சவால்களை எதிர்கொள்ளும் நாடுகளுக்கு இது மிகப் பெரிய பிரச்சினை. அரசாங்க வேலைகளை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டு பட்டதாரிகளை உருவாக்கும் முறை இனி நிலைத்திருக்க முடியாது. உலகம் Artificial intelligence, robotics, automation, biotechnology, semiconductors, clean energy, digital finance, smart agriculture, medical technology, and data-driven public administration  போன்ற துறைகளுக்கு நகர்கிறது. இதற்கு ஏற்றவாறு இலங்கையின் பல்கலைக்கழகக் கல்வியும் மாற வேண்டும்.

ஏன் பல காலாவதியான பட்டங்கள்/கற்கைகள் நீக்கப்படவும்  புதிய பட்டங்கள்/கற்கைகள் சேர்க்கப்படவும் வேண்டும்?

"பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும் வழுவல கால வகையினானே"! 

இன்றைய உலகில் செயற்கை நுண்ணறிவு ஒரு தனித் தொழில்நுட்பம் மட்டும் அல்ல. அது மருத்துவம், விவசாயம், நிதி, வங்கி, கல்வி, சட்டம், ஊடகம், மொழிபெயர்ப்பு, உற்பத்தி, போக்குவரத்து, சுற்றுலா, பாதுகாப்பு, அரச நிர்வாகம், ஆராய்ச்சி என அனைத்து துறைகளையும் மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.

முன்னர் ஒரு பட்டதாரிக்கு ஒரு அடிப்படைப் பட்டம் இருந்தால் போதுமானதாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் இப்போது அது போதாது. இன்றைய வேலைவாய்ப்புச் சந்தை கேட்பது வேறு. பிரச்சினையைப் புரிந்துகொள்ளும் திறன், எண்ணிம அறிவு (digital literacy), தரவு கையாள்தல் (data handling), செயற்கை நுண்ணறிவு செயலிகளை (AI tools) பயன்படுத்தும் திறன், தொழில்நுட்பத்தை துறைக்கு ஏற்ப இணைக்கும் திறன், புதிய சூழலுக்கு தன்னை மாற்றிக் கொள்ளும் திறன் ஆகியவை அவசியமாகின்றன.

இலங்கையில் பல மாணவர்கள் பட்டம் பெற்ற பின் வேலை தேடும்போது சந்திக்கும் கேள்வி இதுதான்: “இந்தப் பட்டம் வேலைவாய்ப்பு சந்தையில் என்ன மதிப்பு தருகிறது?” இந்தக் கேள்விக்குப் பல கற்கை நெறிகள் தெளிவான பதில் தர முடியவில்லை. அதனால் பல்கலைக்கழகங்கள் தங்கள் பாடப்பிரிவுகளை கடுமையாக மதிப்பாய்வு செய்ய வேண்டும். (சில செய்கின்றன அல்லது முயற்சிக்கின்றன)

 1️⃣வேலைவாய்ப்பு இல்லாத கற்கை நெறிகள் தொடர்ந்து இயங்கக்கூடாது

ஒரு கற்கை நெறி வருடந்தோறும் நூற்றுக்கணக்கான பட்டதாரிகளை உருவாக்குகிறது. ஆனால் அந்தத் துறையில் வேலைவாய்ப்பு குறைவு. அப்படியானால் அந்த கற்கை நெறியை மாற்றாமல் தொடர்ந்து நடத்துவது மாணவர்களுக்கும் நாட்டுக்கும் அநீதி. இலங்கையில் இலவசக் கல்வி என்பது மிகப் பெரிய சமூக முதலீடு. அந்த முதலீடு வேலைவாய்ப்பு, தொழில்முனைவு, ஆராய்ச்சி, சமூக சேவை, பொருளாதார வளர்ச்சி ஆகியவற்றில் திரும்பிக் கிடைக்க வேண்டும்.

2️⃣பெயர் நவீனமாக இருந்தாலும் பாடத்திட்டம் பழையதாக இருக்கக்கூடாது

சில பட்டப்படிப்புகள் பெயரில்  நவீனமாகத் தோன்றினாலும் பாடத்திட்டம் பழையதாக இருக்கும். உதாரணமாக “Information” என்ற சொல் இருக்கும் பட்டப்படிப்பு ஒன்று உண்மையில் Data Science, Artificial Intelligence, Software Engineering, Cybersecurity, Cloud Computing, Database Systems போன்ற திறன்களை கற்பிக்காமல், பழைய நிர்வாகப் பாடங்களையே கற்பித்தால் அது மாணவர்களுக்கு உதவாது.

3️⃣ ஒரே மாதிரியான கற்கை நெறிகள் பல பெயர்களில் இயங்கக்கூடாது

சில பல்கலைக்கழகங்களில் Management, Public Management, Business Administration, Social Administration, Development Studies போன்ற பாடப்பிரிவுகள் ஒரேமாதிரியாக இருக்கலாம். அவை தனித்த அடையாளம், தனித்த திறன், தனித்த வேலைவாய்ப்பு பாதை இல்லாமல் இருந்தால் அவற்றை ஒன்றிணைக்க வேண்டும். பல பலவீனமான பட்டப்படிப்புகளுக்குப் பதிலாக சில வலுவான, நவீனமான, வேலைவாய்ப்பு மையப்படுத்தப்பட்ட பட்டப்படிப்புகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும். 

4️⃣ செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் மாற்றமடையும் வேலைகளுக்காக பழைய முறையில் மாணவர்களை உருவாக்கக்கக்கூடாது

வழக்கமான மொழிபெயர்ப்பு (Routine translation), அடிப்படை கணக்கியல் (basic accounting), எளிய எழுதுவினைஞர் பணி (simple clerical work), மாதிரி-அடிப்படையிலான வடிவமைப்பு (template-based design), கீழ்நிலை அறிக்கையிடல் (low-level reporting)  , எளிய தரவு உள்ளீடு (simple data entry) , அடிப்படை ஊடகத் தொகுப்பு (basic media editing)  போன்ற பல வேலைகள் ஏற்கனவே நுண்ணறிவு தானியக்கம் (AI automation) மூலம்  மாறிக்கொண்டிருக்கின்றன. இத்தகைய பணிகளுக்காக மட்டும் மாணவர்களைப் பயிற்றுவிப்பது எதிர்காலத்திற்குப் பொருத்தமற்றது.

கணினிக்காலத்திற்கு முன்பான 80 களில் (90 களில் கூட) தட்டெழுத்து, சுருக்கெழுத்து கற்றது பலருக்கும் ஞாபகம் இருக்கக்கூடும். 

இதற்கு பதிலாக மாணவர்கள் உயர் திறன்களை (higher-order skills) கற்க வேண்டும்.   விமர்சன சிந்தனை (Critical thinking) , அறநெறி பகுத்தறிவு (ethical reasoning) , துறைசார் அறிவு (domain knowledge), எண்ணிமக் கருவிகள்/செயலிகள் (digital tools), ஆராய்ச்சித் திறன்கள் (research skills), புத்தாக்கம் (innovation), தொழில்முனைவு (entrepreneurship) ஆகியவை அவசியம்.

5️⃣ பழைய பாடங்களை அழிப்பது நோக்கம் அல்ல; அவற்றை நவீனப்படுத்துவதே நோக்கம்

இங்கு முக்கியமான கருத்து ஒன்று தெளிவாக இருக்க வேண்டும். பழைய பாடங்களை எல்லாம் ஒழிக்க வேண்டும் என்று சொல்ல முடியாது. வரலாறு (History), தத்துவம் (Philosophy), சட்டம் (Law), மொழி (Languages), இலக்கியம் (Literature), சமூகவியல் (Sociology), அரசறிவியல் (Political Science), நுண்கலை (Fine Arts) போன்ற துறைகள் ஒரு சமூகத்திற்கு அவசியமானவை. ஆனால் அவை பழைய முறையில் மட்டும் கற்பிக்கப்படக் கூடாது.

உதாரணமாக, மொழிகளைப் படிக்கும் மாணவர் AI மொழிபெயர்ப்பு செயலிகள் (AI translation tools), சர்வதேச தொடர்பாடல் (international communication), வெளியுறவு/ இராஜதந்திர உறவு (diplomacy), வர்த்தக உறவு (trade relations), சுற்றுலா தொடர்பாடல் (tourism communication), ஊடக பகுப்பாய்வு (media analysis), பிராந்தியக் ஆய்வுகள் (regional studies) ஆகியவற்றையும் கற்க வேண்டும். நுண்கலை படிக்கும் மாணவர் எண்ணிம ஊடகம் (Digital Media), Game Art, Virtual Space Design, Animation Technology, Creative Industries, Copyright Law ஆகியவற்றையும் கற்க வேண்டும். விவசாயம் படிக்கும் மாணவர் Smart Agriculture, Climate Resilient Farming, AgriTech, Soil Data Analysis, Drone Applications ஆகியவற்றையும் கற்க வேண்டும்.

அதாவது, அறிவை நீக்குவது அல்ல; அறிவை எதிர்காலத்திற்குப் பொருத்தமாக மாற்றுவது தான் நோக்கம்.

இலங்கைப் பல்கலைக்கழகங்கள் உலகின் தற்போதைய தேவைகளுக்கு  தயாராக இருக்கின்றனவா?

ஒரு பல்கலைக்கழகத்தின் தரத்தை அதன் பழமை, புகழ், கட்டிடங்கள் அல்லது மாணவர் எண்ணிக்கை மட்டும் தீர்மானிப்பதில்லை. இன்று மிக முக்கியமான கேள்வி இதுதான்:

அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தின் பீடங்கள் (Faculties) மற்றும் துறைகள் (Departments) இன்றைய உலகின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப புதுப்பிக்கப்பட்டுள்ளனவா?

உலகம் இன்று வேகமாக மாறிவருகிறது. செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence), தரவு அறிவியல் (Data Science), மென்பொருள் பொறியியல் (Software Engineering), உயிர்மருத்துவ தொழில்நுட்பம் (Biomedical Technology), மருத்துவ தொழில்நுட்பம் (Medical Technology), வணிக பகுப்பாய்வு (Business Analytics), சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மை (Environmental Sustainability), ரோபோடிக்ஸ் (Robotics), தானியக்க முறைமைகள் (Automation), புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் (Renewable Energy) போன்ற துறைகள் இன்றைய உலகின் மையத் தேவைகளாகிவிட்டன.

இந்தப் பின்னணியில் இலங்கையின் முக்கிய பல்கலைக்கழகங்களின் பீட/துறை அமைப்புகளைப் பார்த்தால், சில முக்கியமான வேறுபாடுகள் தெரிகின்றன.

🔸மிகவும் புதுப்பிக்கப்பட்ட அமைப்பு: மொரட்டுவை பல்கலைக்கழகம் (University of Moratuwa)

தற்போதைய உலகத் தேவைகளுக்கு மிகவும் பொருத்தமான அமைப்பைக் கொண்ட பல்கலைக்கழகமாக மொரட்டுவை பல்கலைக்கழகம் தெரிகிறது. அங்கு பொறியியல் (Engineering), தகவல் தொழில்நுட்பம் (Information Technology), கட்டிடக்கலை (Architecture), வணிகம் (Business), மருத்துவம் (Medicine), மருத்துவ தொழில்நுட்பம் (Medical Technology) போன்ற துறைகள் ஒரே பல்கலைக்கழக சூழலில் இணைந்திருக்கின்றன.

குறிப்பாக செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence), தகவல் தொழில்நுட்பம் (Information Technology), வணிக பகுப்பாய்வு (Business Analytics), வணிக செயல்முறை மேலாண்மை (Business Process Management), மருத்துவ தொழில்நுட்பம் (Medical Technology) போன்ற துறைகள் மொரட்டுவையின் அமைப்பை நவீன உலகத் தேவைகளுடன் நெருக்கமாக இணைக்கின்றன.

இது வெறும் பழைய பொறியியல் பல்கலைக்கழகமாக இல்லாமல், தொழில், தொழில்நுட்பம், மருத்துவம், வணிகம் ஆகியவை சந்திக்கும் இடமாக மாறியுள்ளது.

🔴மற்ற நவீன அமைப்பைக் கொண்ட பல்கலைக்கழகங்கள்

🔸ஸ்ரீ ஜயவர்தனபுர பல்கலைக்கழகம் (University of Sri Jayewardenepura) குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் செய்துள்ளது. கணினியியல் பீடம் (Faculty of Computing), தொழில்நுட்ப பீடம் (Faculty of Technology), பொறியியல் பீடம் (Faculty of Engineering) ஆகியவை அதன் அமைப்பை நவீனப்படுத்துகின்றன. கணினி அறிவியல் (Computer Science), மென்பொருள் பொறியியல் (Software Engineering), தகவல் முறைமைகள் பொறியியல் (Information Systems Engineering), அறிவு பொறியியல் (Knowledge Engineering), அறிவியல் கணினியியல் (Scientific Computing) போன்ற துறைகள் இன்றைய தேவைகளுக்கு மிகவும் பொருத்தமானவை.

🔸சப்பிரகமுவ பல்கலைக்கழகம் (Sabaragamuwa University) கூட ஆச்சரியமான அளவில் நவீனப்படுத்தப்பட்ட அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. கணினியியல் (Computing), தொழில்நுட்பம் (Technology), நிலஅளவியல்/புவியியல் தகவல் அறிவியல் (Geomatics), மருத்துவம் (Medicine), தரவு அறிவியல் (Data Science), மென்பொருள் பொறியியல் (Software Engineering) போன்ற துறைகள் அங்கு இடம்பெறுகின்றன.

🔸களனி பல்கலைக்கழகமும் (University of Kelaniya) கணினி மற்றும் தொழில்நுட்ப பீடம் (Faculty of Computing and Technology) மூலம் நவீன துறைகளுக்குள் நுழைந்துள்ளது. பயன்பாட்டு கணினியியல் (Applied Computing), மென்பொருள் பொறியியல் (Software Engineering), கணினி முறைமைகள் பொறியியல் (Computer Systems Engineering) போன்ற துறைகள் அங்கு காணப்படுகின்றன.

🔸 கொழும்பு பல்கலைக்கழகம் (University of Colombo) இலங்கையின் முக்கியமான பல்கலைக்கழகங்களில் ஒன்று. குறிப்பாக கொழும்பு பல்கலைக்கழக கணினி பாடசாலை (University of Colombo School of Computing) அதன் பலமாக உள்ளது. ஆனால், முழு பல்கலைக்கழக அமைப்பில் தொழில்நுட்பம் (Technology), பொறியியல் (Engineering), செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence), தரவு அறிவியல் (Data Science) போன்ற துறைகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட அளவில் மொரட்டுவை அளவுக்கு தெளிவாக இல்லை.

🔴பீட/துறை அமைப்பின் நவீனத்தன்மை அடிப்படையிலான தரவரிசை 

இது கல்வித் தரவரிசை அல்ல. இது பல்கலைக்கழகங்களின் பீடங்கள் (Faculties), துறைகள் (Departments), பாடநெறிகள் (Degree Programs), மற்றும் அவை இன்றைய உலகத் தேவைகளுடன் எவ்வளவு பொருந்துகின்றன என்பதைக் காட்டும் ஒரு அமைப்பு சார்ந்த மதிப்பீடு.

1. மொரட்டுவை பல்கலைக்கழகம் (University of Moratuwa) — மிகவும் புதுப்பிக்கப்பட்ட அமைப்பு

2. ஸ்ரீ ஜயவர்தனபுர பல்கலைக்கழகம் (University of Sri Jayewardenepura)

3. சபரகமுவ பல்கலைக்கழகம் (Sabaragamuwa University)

4. களனி பல்கலைக்கழகம் (University of Kelaniya)

5. கொழும்பு பல்கலைக்கழகம் (University of Colombo)

6. யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகம் (University of Ruhuna / University of Jaffna)/ ருஹுணு பல்கலைக்கழகம் 

7. ரஜரட்ட பல்கலைக்கழகம் / ஊவா வெல்லஸ்ஸ பல்கலைக்கழகம் / வயம்ப பல்கலைக்கழகம் (Rajarata University / Uva Wellassa University / Wayamba University)

8. பேராதனை பல்கலைக்கழகம் (University of Peradeniya) — மிகவும் பாரம்பரியமான அமைப்பு

இந்த தரவரிசை பல்கலைக்கழகங்களின் மொத்த கல்வித் தரத்தைக் குறிக்கவில்லை. இது அவற்றின் அமைப்பு செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence), தரவு அறிவியல் (Data Science), தானியக்கம் (Automation), சுகாதார தொழில்நுட்பம் (Health Technology), பொறியியல் பயன்பாடுகள் (Applied Engineering), வணிக பகுப்பாய்வு (Business Analytics), தொழில்முனைவு (Entrepreneurship), மற்றும் தொழில் இணைப்பு (Industry Linkage) போன்ற இன்றைய தேவைகளுடன் எவ்வளவு பொருந்துகிறது என்பதையே பார்க்கிறது.

மிகவும் பாரம்பரியமான அமைப்பு: பேராதனை பல்கலைக்கழகம் (University of Peradeniya)

பேராதனை பல்கலைக்கழகம் இலங்கையின் மிகப் புகழ்பெற்ற, வரலாற்று சிறப்புமிக்க பல்கலைக்கழகங்களில் ஒன்று. அதன் ஆசிரியர்கள், ஆராய்ச்சிகள், பழைய மாணவர்கள், கல்வி மரபு ஆகியவை மிக உயர்ந்தவை. ஆனால், பீட மற்றும் துறை அமைப்பைப் பார்த்தால், அது இன்னும் பெரும்பாலும் பாரம்பரிய அமைப்பிலேயே உள்ளது.

அங்கு விவசாயம் (Agriculture), கலை (Arts), மருத்துவம் (Medicine), பொறியியல் (Engineering), அறிவியல் (Science), பல் மருத்துவம் (Dental Science), மிருக மருத்துவம் (Veterinary Medicine), மேலாண்மை (Management), துணை சுகாதார அறிவியல் (Allied Health Sciences) போன்ற பாரம்பரிய பீடங்கள் வலுவாக உள்ளன.

ஆனால் தனியான கணினியியல் பீடம் (Faculty of Computing), தகவல் தொழில்நுட்ப பீடம் (Faculty of Information Technology), செயற்கை நுண்ணறிவு துறை (Artificial Intelligence Department), தரவு அறிவியல் துறை (Data Science Department), தொழில்நுட்ப பீடம் (Faculty of Technology), மருத்துவ தொழில்நுட்பம் (Medical Technology) போன்ற தெளிவான நவீன அமைப்புகள் இன்னும் போதுமான அளவில் தெரியவில்லை.

இதனால் பேராதனை பல்கலைக்கழகம் கல்வித் தரத்தில் குறைவானது என்று அர்த்தமல்ல. ஆனால் அதன் அமைப்பு உலகம் இன்று நகரும் திசையை ஒப்பிடும்போது மெதுவாகப் புதுப்பிக்கப்படுகிறது என்று சொல்லலாம்.

நான் பேராதனை பல்கலைக்கழகத்தில் எனது Masers in Materials Science பட்டத்தை 30 வருடங்களுக்கும் முன்பாக பெற்றேன். இன்றும் அதைப்போன்றதொரு அழகான புவியியல் தோற்றமுடைய ஒரு பல்கலைக்கழகத்தை நான் வேறெங்கும் காணவில்லை. 

🔴இது ஏன் முக்கியம்?

இன்றைய மாணவர்கள் வெறும் பட்டம் பெறுவதற்காக மட்டும் பல்கலைக்கழகத்துக்கு போவதில்லை. அவர்கள் எதிர்கால வேலைவாய்ப்பு, தொழில்முனைவு (Entrepreneurship), புதுமை (Innovation), ஆராய்ச்சி (Research), தொழில் இணைப்பு (Industry Linkage), உலகளாவிய போட்டித்திறன் (Global Competitiveness) ஆகியவற்றுக்காக படிக்கிறார்கள்.

எனவே பல்கலைக்கழகங்கள் இன்னும் பழைய பீட அமைப்புகளிலேயே நின்றுவிட்டால், மாணவர்கள் உலக சந்தையில் பின்தங்கிவிடுவார்கள்.

🔴  இலங்கைக்கு தேவையான மாற்றங்கள்

இலங்கைப் பல்கலைக்கழகங்கள் பின்வரும் துறைகளை உடனடியாக வலுப்படுத்த வேண்டும்:

செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence), தரவு அறிவியல் (Data Science), மென்பொருள் பொறியியல் (Software Engineering), சைபர் பாதுகாப்பு (Cybersecurity), உயிர்மருத்துவ பொறியியல் (Biomedical Engineering), மருத்துவ தொழில்நுட்பம் (Medical Technology), புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் (Renewable Energy), காலநிலை அறிவியல் (Climate Science), உணவு தொழில்நுட்பம் (Food Technology), ரோபோடிக்ஸ் (Robotics), தானியக்க முறைமைகள் (Automation), வணிக பகுப்பாய்வு (Business Analytics), தொழில்முனைவு (Entrepreneurship) ஆகியவை இன்றைய உலகின் அடிப்படைத் தேவைகளாகிவிட்டன.

🔴முடிவாக

இலங்கையில் மிகப் பழமையான பல்கலைக்கழகம் என்பதற்காக மட்டும் அது மிக நவீனமானது ஆகிவிடாது. அதேபோல் புதிய பல்கலைக்கழகம் என்பதற்காக மட்டும் அது தரமற்றது என்றும் சொல்ல முடியாது.

பீடங்கள் (Faculties), துறைகள் (Departments), பாடநெறிகள் (Degree Programs), தொழில் இணைப்புகள் (Industry Linkages), ஆராய்ச்சி மையங்கள் (Research Centres) ஆகியவற்றின் அமைப்பை வைத்து பார்த்தால், மொரட்டுவை பல்கலைக்கழகம் தற்போதைய உலகத் தேவைகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமாக உள்ளது.

ஸ்ரீ ஜயவர்தனபுர, சபரகமுவ, களனி, கொழும்பு போன்ற பல்கலைக்கழகங்களும் பல முக்கியமான மாற்றங்களைச் செய்துள்ளன.

ஆனால் பேராதனை போன்ற பாரம்பரிய பல்கலைக்கழகங்கள் தங்கள் புகழைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள வேண்டுமானால், புதிய உலகத் தேவைகளுக்கு ஏற்ப பீட மற்றும் துறை அமைப்பை வேகமாகப் புதுப்பிக்க வேண்டும்.

இது பல்கலைக்கழகங்களுக்கான விமர்சனம் அல்ல. இது மாணவர்களின் எதிர்காலத்துக்கான அவசரமான கல்வி மறுசீரமைப்பு வேண்டுகோள்.

-Dr Kumar Ganesh 

ஐ.நா ஆணையாளரின் விசேட ஊடகவியலாளர் சந்திப்பு! UN High Commissioner Press Conference Sri Lanka. - YouTube

கூகிள் மொழிபெயர்ப்பு:

 பத்திரிகையாளர் சந்திப்பு உரை (செம்மைப்படுத்தப்பட்ட வடிவம்):

நான் இலங்கையில் பல நாட்கள் செலவழித்துள்ளேன், மாற்றம் குறித்த உண்மையான உத்வேகத்தை நான் உணர்கிறேன். எனது விஜயத்தின் போது, அரசியல் மற்றும் மதத் தலைவர்கள் முதல் சிவில் சமூக உறுப்பினர்கள் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் வரை பல்வேறு தரப்பினருடன் மனித உரிமைகள் தொடர்பான பலதரப்பட்ட பிரச்சினைகள் குறித்து விவாதித்தேன்.

இந்த கலந்துரையாடல்கள், சவால்களை மட்டுமல்லாமல், இந்த வளமான, பன்முகத்தன்மை கொண்ட, மற்றும் பிரமிக்க வைக்கும் அழகான நாட்டிற்கான எதிர்கால வாய்ப்புகளையும் நான் நன்கு புரிந்துகொள்ள உதவின.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இந்த விஜயத்தின் போது அரசாங்கத்தின் ஒத்துழைப்புக்கு எனது ஆழ்ந்த நன்றியைத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்புதான் நான் அதிபரைச் சந்தித்தேன், இந்த வார தொடக்கத்தில் நான் பிரதமரை, மற்ற அமைச்சர்களை, அரசியல் கட்சித் தலைவர்களை, மற்றும் அரசியல் ரீதியாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைச் சந்தித்தேன்.

எங்கள் கலந்துரையாடல்கள் சிக்கலான பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கான உண்மையான வெளிப்படைத்தன்மையைப் பிரதிபலித்தன. கொழும்பில் நான் தலைமை நீதிபதி, சட்டமா அதிபர், மூத்த பாதுகாப்பு அதிகாரிகள், தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு, ஒம்புட்ஸ்மன் அலுவலகம், இழப்பீடுகளுக்கான அலுவலகம், மற்றும் தேசிய ஒற்றுமை மற்றும் நல்லிணக்கத்திற்கான அலுவலகம் - என உண்மையிலேயே பரந்த அளவிலான பங்குதாரர்களைச் சந்தித்தேன்.

முழுக்க, நான் சிவில் சமூகப் பிரதிநிதிகளுடன் மதிப்புமிக்க கலந்துரையாடல்களை மேற்கொண்டேன் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் தப்பிப்பிழைத்தவர்களிடமிருந்து மனதை உருக வைக்கும் சாட்சியங்களைக் கேட்டேன்.

மன்னாரில் சமீபத்தில் மீண்டும் திறக்கப்பட்ட புதைகுழிக்கு எனது நேற்று விஜயம், கடந்த காலம் பல இலங்கையர்களை எவ்வாறு தொடர்ந்து துன்புறுத்துகிறது என்பதற்கான ஒரு சக்திவாய்ந்த நினைவூட்டலாக இருந்தது. பல வருடங்களுக்குப் பிறகும், ஒரு அன்பானவரைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான நம்பிக்கையுடன் தேடும் மற்றும் துயரப்படும் ஒரு குடும்பத்தைச் சந்தித்த அந்த இடத்திற்கான அனுமதிக்கு நான் நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன். ஆயிரக்கணக்கானோரைப் போலவே, அவர்களும் பல தசாப்தங்களாகத் தெரியாமல் இருந்ததற்கு ஒரு முடிவைத் தேடுகிறார்கள்.

காணாமல் போன தங்கள் அன்புக்குரியவர்களுக்கான உண்மை மற்றும் நீதிக்காக பாதிக்கப்பட்ட குழுக்கள் தொடர்ந்து வாதிடுகின்றன. யாழ்ப்பாணம் மற்றும் திருகோணமலைக்கு நான் விஜயம் செய்தபோது பல தாய்மார்களிடமிருந்தும், அத்துடன் தெற்கில் கட்டாயமாக காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பத்தினரிடமிருந்தும் நான் கேட்டேன். தென் மாகாணத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண், தனது கணவர் 1989 இல் காணாமல் போனவர், இன்றும் அவர் நகரங்கள் தோறும் தேடிச் செல்வதாக இன்று காலைதான் என்னிடம் கூறினார். "சிங்களவர்கள், தமிழர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களின் கண்ணீர் ஒரே மாதிரியானது" என்று அவர் கூறினார்.

யாழ்ப்பாணத்தில் நான் கண்டது போல, பாதிக்கப்பட்டவர்களை நினைவுகூருவதற்கான இடம் வளர்ந்து வருவதைக் கண்டு நான் உற்சாகமடைகிறேன். இருப்பினும், மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் மீதான பழைய கண்காணிப்பு முறைகள் தொடர்வதாகவும் நான் கேள்விப்பட்டேன்.

சிவில் சமூகம் தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதிலும், மேம்பாட்டிலும் ஒரு முக்கிய பங்காளியாகும் - குறிப்பாக வளங்கள் குறைவாக இருக்கும் போது. கடந்த காலத்தின் மரபு புதிய அரசாங்கத்திற்கு ஒரு கடினமான சவாலாக உள்ளது.

அதிபர் அண்மைய மாதங்களில் ஆற்றிய உரைகளைப் பின்தொடர்ந்து, அனைத்து சமூகங்களைச் சேர்ந்த தனிநபர்களின் பகிரப்பட்ட வலி மற்றும் துயரத்தை அவர் பகிரங்கமாக ஒப்புக்கொண்டது எனக்கு ஊக்கமளிக்கிறது.

இந்த உத்வேகத்தை மேலும் வளர்த்து, அன்புக்குரியவர்களுக்கு என்ன நடந்தது என்ற உண்மையைக் கண்டறிய அதை உறுதியான விளைவுகளாக மாற்றுவது முக்கியம்.

அங்கீகாரம் மற்றும் உண்மை பேசுதல் ஆகியவை குணப்படுத்துதல் மற்றும் ஒரு முடிவை நோக்கிய முக்கியமான படிகள் - நீதி, இழப்பீடுகள், மற்றும் மீண்டும் நிகழாமைக்கான உத்தரவாதங்கள் போலவே.

பாதிக்கப்பட்டவர்களின் நம்பிக்கை மற்றும் நம்பிக்கையைப் பெறும் நம்பகமான உள்நாட்டு பொறுப்புக்கூறல் வழிமுறைகளுடன் முன்னேற இலங்கை போராடி வருகிறது. இதனால்தான் பல இலங்கையர்கள் நீதிக்காக சர்வதேச சமூகத்தை நாடியுள்ளனர்.

இறுதியில், பொறுப்பு அரசுடன் உள்ளது, மேலும் இந்த செயல்முறை தேசிய ரீதியாக சொந்தமானதாக இருக்க வேண்டியது மிக முக்கியம் - சர்வதேச வழிமுறைகளால் பூர்த்தி செய்யப்பட்டு ஆதரிக்கப்பட வேண்டும். எனது அலுவலகம் தகவல் சேகரிப்பு மற்றும் பாதுகாத்தல், மீறல்கள் மற்றும் துஷ்பிரயோகங்களை பகுப்பாய்வு செய்தல் ஆகியவற்றுக்கு அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் இந்த நோக்கத்திற்காக ஒரு பிரத்யேக திட்டத்தைத் தொடங்கியுள்ளது. இது இலங்கை மற்றும் உலகளவில் எதிர்கால பொறுப்புக்கூறல் முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன்.

ஈஸ்டர் ஞாயிறு தாக்குதல்கள் உட்பட சில முக்கியமான வழக்குகளில் அரசாங்கம் விசாரணைகளையும் வழக்குத் தொடர்தல்களையும் மீண்டும் தொடங்கியுள்ளது. மேலும் முன்னேற்றத்தை நான் ஊக்குவிக்கிறேன். சில நீண்டகால மற்றும் பிரதிநிதித்துவ வழக்குகளில் நீதியைப் பெறுவது ஒரு சக்திவாய்ந்த, demonstrative மற்றும் நம்பிக்கையை உருவாக்கும் விளைவைக் கொண்டிருக்கும்.

இன்று சித்திரவதை செய்யப்பட்டவர்களுக்கு ஆதரவான சர்வதேச தினமாகும். சித்திரவதை மற்றும் பாலியல் வன்முறை மோதலின் போது பரவலாக இருந்தன, மேலும் இலங்கை சட்டத்தின் கீழ் சித்திரவதை குற்றமாக்கப்பட்டுள்ள போதிலும் இன்றும் கூட அறிவிக்கப்படுகின்றன. புகார்கள் தொடர்ந்து பெறப்படுகின்றன.

எனவே, பாதுகாப்புத் துறை மற்றும் காவல்துறை சீர்திருத்தம் மிக முக்கியம். இந்த முறையான பிரச்சினையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர இன்னும் நிறைய செய்யப்பட வேண்டும். இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் நீண்டகாலப் பணியை நான் அங்கீகரிக்கிறேன், அத்துடன் எங்களுக்கும் ஒரு வலுவான கூட்டாண்மை உள்ளது. குறிப்பாக காவல் துறையுடன் காவலில் உள்ள மரணங்கள் குறித்து இந்த ஆணைக்குழு குறிப்பிடத்தக்க பணிகளை மேற்கொண்டுள்ளது.

ஒரே பாலின உறவுகளை குற்றமற்றதாக்கும் ஒரு மசோதா பாராளுமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ளதாகவும் நான் புரிந்துகொள்கிறேன். அது விரைவில் நிறைவேற்றப்படும் என்று நான் நம்புகிறேன்.

பயங்கரவாத தடைச் சட்டம் (PTA) பயன்படுத்துவதில் ஒரு தடையை நான் கோருகிறேன், மேலும் நீண்டகால PTA தடுப்புக் காவல் மற்றும் கைதிகளை விரைவாக மறுபரிசீலனை செய்து விடுவிக்க வலியுறுத்துகிறேன். இணைய பாதுகாப்புச் சட்டமும் ரத்து செய்யப்பட வேண்டும்.

இலங்கையில் பெண்கள் மற்றும் பாலின உரிமைகள் முன்னேற்றத்தையும், தொடர்ச்சியான சவால்களையும் கண்டுள்ளன. நவம்பர் 2024 தேர்தல்களில், 22 பெண்கள் பாராளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர், பெண் பங்கேற்பு 9.8% ஆக இரு மடங்கானது. இது ஒரு முன்னேற்றம், ஆனால் இன்னும் நிறைய தேவை என்பது தெளிவாகிறது. அரசியல் மற்றும் பொது வாழ்க்கையிலும், பணியிடத்திலும் பெண்கள் சிறப்பாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஒரே வேலைக்கு அவர்கள் ஆண்களை விட 27% குறைவாகவே சம்பாதிக்கிறார்கள். பொது வாழ்வில் தாம் இன்னும் வலிமையாக இருக்க வேண்டும் என்றும், தங்கள் குறிப்பிட்ட கவலைகள் முழுமையாக கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் பல பெண்கள் என்னிடம் தெரிவித்தனர்.

முஸ்லிம் திருமணம் மற்றும் விவாகரத்துச் சட்டமும் சர்வதேச மனித உரிமைத் தரங்களுக்கு இணங்க திருத்தப்பட வேண்டும்.

2022 இல், இலங்கையர்கள் - குறிப்பாக மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள் - வாழும் நினைவில் இல்லாத மிக மோசமான பொருளாதார நெருக்கடியால் பாதிக்கப்பட்டனர். தோட்டத் தொழிலாளர்களிடமிருந்து ஏற்பட்ட தீவிர கஷ்டங்கள் குறித்த கணக்குகளைக் கேட்டு நான் மன உளைச்சலடைந்தேன். நிலம், வீடு மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட ஊதியம் உட்பட அவர்களின் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும்.

2022 அரகலய போராட்டங்கள் ஊழல் மற்றும் பொருளாதார தவறான நிர்வாக வழக்குகளில் பொறுப்புக்கூறலுக்கான பிரபலமான கோரிக்கைகளைப் பிரதிபலித்தன. இந்தத் துறையில் அரசாங்கத்தின் முயற்சிகளால் நான் உற்சாகமடைகிறேன், மேலும் இந்த நம்பிக்கை மற்றும் மாற்றத்தின் அலை தொடரும் என்று நம்புகிறேன். இது ஒரு புதிய சமூக ஒப்பந்தத்திற்கான அடித்தளத்தை உருவாக்க முடியும் - அது ஒரு "மனித உரிமைகள் பொருளாதாரத்தை" தழுவுகிறது. அதாவது, சமூகப் பிரச்சினைகளின் மூல காரணங்களை (சமத்துவமின்மை, அநீதி, மற்றும் கடந்த காலத்தின் நிலையற்ற நடைமுறைகள்) சமாளிக்க பொருளாதாரத்திற்கு அப்பால் செல்வதாகும்.

மதத் தலைவர்களுடனான எனது சந்திப்புகளில், மனித உரிமைகளையும் மதங்களுக்கு இடையேயான புரிதலையும் மேம்படுத்துவதில் அவர்களின் முக்கிய பங்கை நான் வலியுறுத்தினேன் - ஒரு அமைதியான மற்றும் நெறிமுறை சமூகத்தின் முக்கிய கூறுகள். வெறுப்புப் பேச்சு மற்றும் மதத் தூண்டுதல் பெருகிய முறையில் பொதுவானதாகி வரும் உலகில், இலங்கையின் மதத் தலைவர்கள் தங்கள் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி இதை ஒழிக்க உதவுமாறு நான் வலியுறுத்துகிறேன்.

புதிய அரசாங்கம் தேசிய ஒற்றுமையை ஒரு முக்கிய குறிக்கோளாகக் கொண்டுள்ளது. விரைவான வெற்றிகளும் நம்பிக்கையை உருவாக்கும் நடவடிக்கைகளும் நம்பிக்கை மற்றும் நல்லிணக்கத்தை உருவாக்குவதற்கு முக்கியம். எனது அலுவலகம் தொடர்ந்து உதவ தயாராக உள்ளது.

நான் இலங்கையை ஒரு வலுவான நம்பிக்கையுடன் விட்டுச் செல்கிறேன். அரசாங்கத்திலும் சமூகத்திலும், இனம், மதம், மொழி, சாதி மற்றும் வர்க்கம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் வேரூன்றிய அடையாள அரசியலுக்கு அப்பால் செல்ல ஒரு உண்மையான விருப்பத்தை நான் உணர்கிறேன்.

போர், பொருளாதார ஸ்திரமின்மை மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் சாதாரணமாகி வரும் உலகில், இலங்கை மீள்தன்மை மற்றும் அமைதியின் கதையாக மாற முடியும் என்பது எனது நம்பிக்கை. பன்முகத்தன்மை ஒரு பலமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் ஒரு இடம். அரசாங்கத்துடன் ஆக்கபூர்வமான ஈடுபாட்டை நான் ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறேன். நன்றி.

 

நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர்:

இப்போது நாம் கேள்விகளை எடுத்துக்கொள்வோம். தயவுசெய்து உங்கள் பெயர் மற்றும் அமைப்பை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். நாங்கள் ஒரு இறுக்கமான அட்டவணையில் இயங்குவதால், ஒரே நேரத்தில் மூன்று கேள்விகளை எடுத்துக்கொள்வோம்.

கேள்வி 1:

பத்திரிகையாளர்:

எனக்கு இரண்டு கேள்விகள் உள்ளன. முதலாவதாக, இலங்கையில் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவை மற்றும் OHCHR ஆல் தயாரிக்கப்பட்ட தீர்மானங்களை இலங்கை ஆதரிக்கவில்லை. இந்த மீறல்களை நிவர்த்தி செய்ய உள்நாட்டு பொறிமுறைக்கு இலங்கை தொடர்ந்து ஆதரவளிக்கிறது. ஐ.நா. மனித உரிமைகள் உயர் ஸ்தானிகராக, தற்போதைய உள்நாட்டு பொறிமுறைகளில் நீங்கள் திருப்தி அடைகிறீர்களா, அல்லது சர்வதேச ஈடுபாடு இன்னும் அவசியமா என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்களா?

இரண்டாவதாக, இலங்கை பல நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டுள்ளது, அவற்றில் மிகக் கடுமையானது அண்மைய ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடி. சுகாதாரம், உணவு மற்றும் பிற அத்தியாவசியப் பொருட்கள் உட்பட அடிப்படை மனித உரிமைகள் குடிமக்களிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டன. இந்த கடந்தகால நிகழ்வுகளை நிவர்த்தி செய்வதில் மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் பங்கை நீங்கள் எவ்வாறு பார்க்கிறீர்கள், மேலும் எதிர்காலத்திற்கான உங்கள் பரிந்துரைகள் என்ன?

 

கேள்வி 2:

பத்திரிகையாளர் (ஷினி வாசன், தி இந்து, இந்தியா):

சில நாட்களுக்கு முன்பு கொழும்பில், சர்வதேச சட்டத்தின் நம்பகத்தன்மை அதிர்ச்சியூட்டும் மீறல்களாலும், அரசுகளால் சட்டத்திற்கான பலவீனமான, சீரற்ற வக்காலத்துகளாலும் அரிக்கப்படுவதாக நீங்கள் கூறினீர்கள். காசாவில் உணவு உதவிக்காகக் காத்திருந்தவர்கள் உட்பட பாலஸ்தீனியர்களை இஸ்ரேல் கொல்லும்போது சக்திவாய்ந்த நாடுகள் தொடர்ந்து இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவளிப்பதாக நீங்கள் குறிப்பிட்டீர்கள். இதைக் கருத்தில் கொண்டு, ஒரு பலவீனமான உள்நாட்டு அமைப்புக்கும், அதிகார அடிப்படையிலானதாகத் தோன்றும் சர்வதேச ஒழுங்கிற்கும் இடையில் சிக்கியுள்ள இலங்கை போன்ற சிறிய நாடுகளுடன் உங்கள் அலுவலகம் எவ்வாறு ஈடுபடும் என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்?

 

கேள்வி 3:

பத்திரிகையாளர்:

சுமார் பத்து நாட்களுக்கு முன்பு, காசாவில் நடப்பவற்றுக்காக இஸ்ரேல் மற்றும் ஹமாஸ் இரண்டையும் கடுமையாக கண்டித்தீர்கள். அதன் பின்னர், தினசரி இறப்பு எண்ணிக்கை அதிகரித்துள்ளது. நடந்துகொண்டிருக்கும் முன்னேற்றங்கள் குறித்த உங்கள் எதிர்வினை என்ன?

 

உயர் ஸ்தானிகரின் பதில்:

நன்றி. உள்நாட்டு பொறுப்புக்கூறல் வழிமுறைகள் குறித்த முதல் கேள்வியுடன் நான் தொடங்குகிறேன்.

உள்நாட்டு வழிமுறைகள் நம்பகமானதாகவும் செயல்படக்கூடியதாகவும் இருப்பது அவசியம். அரசாங்கத்துடனான எனது கலந்துரையாடல்களின் போது, சுதந்திரமான வழக்கறிஞர்களை எவ்வாறு உருவாக்குவது மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நம்பக்கூடிய பொறுப்புக்கூறல் அமைப்புகளை எவ்வாறு உருவாக்குவது என்பது பற்றி நாங்கள் பேசினோம். சர்வதேச சிறந்த நடைமுறைகளால் இந்த அமைப்புகள் தகவலறிந்திருப்பதை உறுதிப்படுத்த உதவுவதற்கு நான் ஆதரவை வழங்கினேன். நீதி பாதிக்கப்பட்டவர்களை மையமாகக் கொண்டதாகவும், உயிர் பிழைத்தவர்களின் தேவைகளையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் பிரதிபலிப்பதாகவும் இருக்க வேண்டும். இது இலங்கையில் நடந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு செயல்முறை.

மனித உரிமைகள், இலங்கையிலும் மற்ற இடங்களிலும், எப்போதும் சர்வதேச அக்கறைக்குரிய ஒரு விஷயமாகும்.

பொருளாதார நெருக்கடி குறித்த இரண்டாவது கேள்விக்கு: ஆம், 2022 ஒரு கடினமான ஆண்டாக இருந்தது. மனித உரிமைகளில் சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் மட்டுமல்லாமல், பொருளாதார, சமூக மற்றும் கலாச்சார உரிமைகளும் அடங்கும். இவை பெரும்பாலும் தேசிய பொருளாதார அமைப்புகளின் அடித்தளமாக உள்ளன. நிதி மற்றும் பொருளாதார முடிவுகள் ஒரு நாட்டின் மனித உரிமை கடமைகளுக்கு இணங்க வேண்டும்.

இதனால்தான் நாங்கள் ஒரு மனித உரிமைகள் பொருளாதாரத்தின் கருத்தை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளோம் - இது உள்நாட்டு பிரச்சினைகளை நிவர்த்தி செய்வதுடன், சர்வதேச நிதி அமைப்பில் உள்ள உலகளாவிய சமத்துவமின்மையையும் அங்கீகரிக்கிறது. உதாரணமாக, சிக்கன நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலும் மனித உரிமை தாக்கங்களை புறக்கணிக்கின்றன. சர்வதேச நிதி அமைப்புகள் சமத்துவம் மற்றும் நீதியின் அடிப்படையில் கட்டப்படும் ஒரு எதிர்காலத்தை நாங்கள் முன்னெடுக்க விரும்புகிறோம்.

சிறிய நாடுகள் குறித்த உங்கள் கேள்விக்கு - நான் ஆஸ்திரியாவிலிருந்து வருகிறேன், அது வெறும் 8 மில்லியன் மக்கள் கொண்ட ஒரு நாடு. இலங்கையில் 22 மில்லியன் மக்கள் உள்ளனர். சிறிய நாடுகளாக, நமது மிகப்பெரிய பாதுகாப்பு சர்வதேச சட்டம். இது சக்திவாய்ந்த நாடுகளும் பின்பற்ற வேண்டிய விதிகளை உருவாக்குகிறது. ஐக்கிய நாடுகள் சபை - மற்றும் பலதரப்புவாதம் - சமத்துவத்தை உறுதி செய்கிறது. சர்வதேச சட்டம் இல்லாமல், உலகளாவிய ஒத்துழைப்பு சரிந்துவிடும். "வலிமையே சரி" என்ற நிலைக்கு திரும்புவதை நாம் எதிர்க்க வேண்டும். சர்வதேச சட்டம் அமைதி, வர்த்தகம், பயணம் மற்றும் மனித மாண்புக்கு மிக முக்கியம்.

காசா தொடர்பாக, நாங்கள் தொடர்ந்து உன்னிப்பாக கண்காணித்து வருகிறோம். ஜூன் 25 ஆம் தேதி நிலவரப்படி, காசாவில் மனிதாபிமான உதவி பெற முயன்றபோது 598 பேர் கொல்லப்பட்டதாக நாங்கள் மதிப்பிடுகிறோம். உணவு அல்லது மருந்துக்காக மக்கள் தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைப்பது வருத்தமளிக்கிறது. இராணுவமயமாக்கப்பட்ட உதவி விநியோக முறைகள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை அல்ல. நமக்குத் தேவையானது ஒரு போர் நிறுத்தம், பிணையாளிகளை விடுவித்தல், மற்றும் காசாவிற்கு மனிதாபிமான நிவாரணத்தை வழங்குவதற்கான முழுமையான முயற்சி.

 

நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர்:

இப்போது அடுத்த மூன்று கேள்விகளை எடுத்துக்கொள்வோம்.

 

கேள்வி 4:

பத்திரிகையாளர்:

எனக்கு இரண்டு குறுகிய கேள்விகள் உள்ளன. முதலாவதாக, பயங்கரவாத தடைச் சட்டம் (PTA) குறித்து - அரசாங்கம் அதை ரத்து செய்ய உத்தேசித்துள்ளதாகக் கூறினாலும், சமீபத்திய மாதங்களில் மேலும் கைதுகள் நடந்துள்ளன. இது குறித்த உங்கள் கருத்து என்ன?

இரண்டாவதாக, காவல்துறை சீர்திருத்தம் அவசியம் என்று நீங்கள் குறிப்பிட்டீர்கள். எந்த வகையான சீர்திருத்தங்களை நீங்கள் குறிப்பிடுகிறீர்கள் என்பதை விரிவாக விளக்க முடியுமா?

 

கேள்வி 5:

பத்திரிகையாளர் (சண்டே டைம்ஸ்):

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவையின் பொறுப்புக்கூறல் திட்டத்தை இலங்கை தொடர்ந்து எதிர்த்து வருகிறது. காசா மற்றும் இஸ்ரேலில் உள்ள சூழ்நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு, உலகளாவிய அதிகாரம் போன்ற சர்வதேச வழிமுறைகள் இங்கு ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் நல்லிணக்கத்திற்கு உண்மையாக பங்களிக்க முடியும் என்று இலங்கையர்கள் ஏன் நம்ப வேண்டும்?

மேலும், உங்கள் 2024 அறிக்கையில், இலங்கையின் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான சொத்து முடக்கம் மற்றும் பிற தடைகளை நீங்கள் பரிந்துரைத்தீர்கள். உங்கள் அடுத்த அறிக்கையிலும் இதேபோன்ற பரிந்துரைகளை நீங்கள் செய்யப் போகிறீர்களா?

 

கேள்வி 6:

பத்திரிகையாளர் (இந்திவாரி, ஆதனா):

விசாரணைகளை உண்மையான முன்னேற்றமாக மாற்றுவதற்கு இலங்கை அரசாங்கத்துடன் குறிப்பிட்ட படிகளை நீங்கள் விவாதித்தீர்களா? காலக்கெடுவுடன் கூடிய அளவுகோல்களை நீங்கள் முன்மொழிந்தீர்களா? அரசாங்கத்திற்கும் ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவைக்கும் இடையிலான ஈடுபாட்டின் அடுத்த கட்டம் எப்படி இருக்கும்?

 

உயர் ஸ்தானிகரின் பதில்:

ஆம், நாங்கள் பயங்கரவாத தடைச் சட்டம் (PTA) குறித்து விவாதித்தோம். எங்கள் பார்வையில், அது முழுமையாக ரத்து செய்யப்பட வேண்டும். அந்த திசையில் சில தொடர்ச்சியான நடவடிக்கைகள் குறித்து எங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது, ஆனால் எங்கள் நிலைப்பாடு மாறாமல் உள்ளது, இது எங்கள் அறிக்கைகளிலும் தொடர்ச்சியாக உள்ளது.

காவல்துறை சீர்திருத்தம் குறித்து: சித்திரவதை ஒரு தீவிரமான பிரச்சினையாகவே உள்ளது. பல நாடுகள் இதை சமாளிக்க போராடுகின்றன, ஆனால் இது நிவர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும். சுதந்திரமான புகார் வழிமுறைகள் மிக முக்கியம். மக்கள் பாதுகாப்பாக முன்வர வேண்டும் என்று உணர வேண்டும். இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு இந்தத் துறையில் நீண்டகால அனுபவம் கொண்டது, மேலும் அது இன்னும் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும் - குறிப்பாக பாதுகாப்புத் துறை சீர்திருத்தம் மற்றும் காவல்துறை பொறுப்புக்கூறலுக்கு ஆதரவளிக்க.

சர்வதேச வழிமுறைகள் குறித்து: உள்நாட்டு பொறுப்புக்கூறல் அடித்தளமாக இருக்க வேண்டும். நிறுவனங்கள் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஆனால் உள்நாட்டு முயற்சிகள் பற்றாக்குறையாக இருக்கும்போது, சர்வதேச ஆதரவும் அழுத்தமும் பூர்த்தி செய்யவும் உதவவும் முடியும்.

நாங்கள் இன்னும் வரவிருக்கும் அறிக்கையைத் தயாரித்து வருகிறோம், எனவே அது என்ன குறிப்பிட்ட பரிந்துரைகளை உள்ளடக்கும் என்று என்னால் கூற முடியாது. ஆனால் இந்த விஜயம் மிக முக்கியமானது. நான் நேரடியாகக் கவனிக்கவும், பல்வேறு தரப்பினருடன் ஈடுபடவும், நிலைமையை மதிப்பீடு செய்யவும் முடிந்தது.

நாங்கள் பல அடையாள வழக்குகளை விவாதித்தோம். அவற்றை நாங்கள் பல ஆண்டுகளாக கண்காணித்து வருகிறோம், மேலும் முன்னேற்றம் அடைவது முக்கியம். இந்த வழக்குகள் அரசாங்க அதிகாரிகளுடனான எங்கள் உரையாடலின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன, மேலும் நாங்கள் அவற்றைப் பின்தொடர்வோம்.

 

நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர்:

இவ்வளவுதான் எங்களுக்கு நேரம் உள்ளது. உங்கள் வருகைக்கு நாங்கள் நன்றி

 

உயிர்த்தஞாயிறு தாக்குதல் (2019)- வெளிவந்த-வராத உண்மைகள் - பகுதி-2

🕰️ 2019 உயிர்த்தஞாயிறு  தாக்குதல் தொடர்பான முக்கிய நிகழ்வுகள் வரிசை - Timeline

படம்: LankaWeb 

📌 2018 நவம்பர் 28

🔸 வவுனதீவு காவல் துறையினர் இருவர் கொலை 

ஆரம்பத்தில் இந்தக் கொலைக்கு முன்னாள் விடுதலை *லி உறுப்பினர்கள் குற்றம்சாட்டப்பட்டனர். உயிர்த்த ஞாயிறு குண்டு வெடிப்பு விசாரணைகளில் தேசிய தவ்ஹீத் ஜமாஅத் (NTJ) உறுப்பினர்கள், குறிப்பாக சஹ்ரான் ஹாஷிம், இந்தக் கொலைக்குப் பொறுப்பாளி என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

📌 2018 டிசம்பர் – 2019 ஏப்ரல்

🔸 வெடிகுண்டுப் பொருட்கள் வாங்கல்

சஹ்ரான் தலைமையிலான NTJ குழுவினர் 1,900 டெட்டனேட்டர்கள் மற்றும் 1,300 வாட்டர் ஜெல் வெடிமருந்துகளை ஒரு உள்ளூர் வர்த்தகர் மூலம் வாங்கி பல பாதுகாப்பு இல்லங்களில் சேமிக்கப்பட்டு தாக்குதலுக்காக தயார் செய்யப்பட்டது.

📌 2019 மார்ச்

🔸 இந்திய ரோவிலிருந்து பல்வேறு எச்சரிக்கைகள் இலங்கை புலனாய்வுத்துறைக்கு அனுப்பப்பட்டது

இந்திய புலனாய்வு அமைப்பு (RAW) இலங்கைக்கு தாக்குதல் திட்டம், தாக்குபொருட்கள் மற்றும் இலக்குகள் தொடர்பான தகவல்களை அனுப்பியது.

ஆனால் இலங்கை அரசு மற்றும் புலனாய்வுத் துறைகள் எந்தவித நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.

📌 2019 ஏப்ரல் 16–19

🔸 இறுதி திட்டமிடல் கூட்டங்கள்

தற்கொலைப்படை உறுப்பினர்கள் இறுதி கூட்டங்களை நடத்தினர். தாகுதல் இலக்குகள் தேர்வு செய்யப்பட்டு வெடிகுண்டுகள் பகிர்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.

📌 2019 ஏப்ரல் 21 — உயிர்த்த ஞாயிறு (Easter Sunday)

🔴 ஒரே நேரத்தில் நடைபெற்ற தற்கொலை வெடிகுண்டு தாக்குதல் நிகழ்வுகள்:

காலை 8:45 – புனித அந்தோனியார் தேவாலயம், கொழும்பு.

8:47 – Kingsbury ஹோட்டல்.

8:47 – புனித செபாஸ்தியார் தேவாலயம்,  நீர்கொழ்ம்பு.

8:50 – Cinnamon Grand ஹோட்டல்.

8:54 – Shangri-La ஹோட்டல்.

9:05 – சியோன் தேவாலயம், மட்டக்களப்பு.

மாலை 1:20 – New Tropical Inn, தெஹிவளை (Taj Samudra-வில் வெடிக்க தவறிய குண்டு).

📍 உயிரிழந்தோர்: 270-க்கும் மேற்பட்டோர் (5 அமெரிக்கர்கள் உட்பட 50 வெளி நாட்டவர்), 1000-க்கும் அதிகமானோர் காயமடைந்தனர்.

📌 2019 ஏப்ரல் 21 (மாலை)

🔸 தெமட்டகொட குண்டு வெடிப்பில் குடும்பத்துடன் பாத்திமா ஜிஃப்ரி தற்கொலை

போலீசார் வீட்டில் சோதனை நடத்தியபோது  இல்ஹாம் இப்ராஹிமின் மனைவி பாத்திமா ஜிஃப்ரி, தன்னையும் மூன்று பிள்ளைகளைகள் மற்றும் 3 STF அதிகாரிகளை கொன்றுகொண்டார். 

📌 2019 ஏப்ரல் 26

🔸 சாய்ந்தமருது பாதுகாப்பு இல்லத்தில் (safe house) தாக்குதல்

இராணுவம் சஹ்ரான் ஹாஷிமின் தந்தை மற்றும் இரு சகோதரர்கள் உட்பட பல NTJ உறுப்பினர்களை சுட்டுக் கொன்றது.

📌 2019–2021

🔸 கைது மற்றும் விசாரணைகள்

முக்கிய NTJ உறுப்பினர்கள் நவ்பார், மில்ஹான், ரிஸ்கான், மற்றும் வெடிகுண்டு வழங்கியவர் M.M.M.H.ஆகியோர் கைது செய்யப்பட்டனர்.

ஜனாதிபதி விசாரணைக் குழு (PCoI) தாக்குதலுக்கு முன்னர் தகவல்களை புறக்கணித்தது குறித்து அதிகாரிகளை குற்றம் சாட்டியது.

📌 2023 செப்டம்பர்

🔸 Channel 4 ஆவணப்படம் – புலனாய்வுத் துறைகள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள்

முன்னாள் TMVP ஊடக செயலாளர் அசாத் மௌலானா NTJ மற்றும் இராணுவ புலனாய்வுத் துறை அதிகாரிகள் இடையிலான சந்திப்புகள் நடந்ததாகக் கூறினார்.

📌 2024–2025

🔸 தொடரும் விசாரணைகள் மற்றும் கைது நடவடிக்கைகள்

பிள்ளையான் மற்றும் அவரது முன்னாள் டிரைவர் ஹுஷைன் /குகன் உள்ளிட்டோர் மீது புதிய விசாரணைகள் மற்றும் கைது நடவடிக்கைகள் தொடர்கின்றன.

கிழக்குப்பல்கலைக்கழக உப வேந்தர் பேராசிரியர் ரவீந்திரநாத் TRO உறுப்பினர்கள்  காணாமல் போனது உள்ளிட்ட பழைய வழக்குகளும் மீண்டும் விசாரணைக்கு எடுக்கப்பட்டுள்ளன.

பகுதி -3: உயிர்த்த ஞாயிறு தாக்குதலுக்கான காரணங்களாக சொல்லப்படுபவற்றின் தர்க்கரீதியான பகுப்பாய்வு. 

உயிர்த்தஞாயிறு தாக்குதல்- வெளிவந்த-வராத உண்மைகள் - பகுதி-1

சதிக்கோட்பாடுகளுக்கப்பால் 220 இலங்கையரையும் 50 வெளிநாட்டவரையும் பலிகொண்டதும் மேலும் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் காயத்துக்குள்ளாகவும் காரணமான உயிர்த்தஞாயிறு தாக்குதல் எப்படி நடைபெற்றது, யாரெல்லாம் பங்குபற்றினர் என்று ஆதாரபூர்மான ஆய்வு ஒன்றை செய்துகொண்டிருக்கின்றேன். அதன் முதற்பகுதி இது. இக்குண்டுத்தாக்குதலில் பங்கு பற்றிய முக்கியமானவர்களின் பெயர்கள் கீழே தந்துள்ளேன். இதில் மிக முக்கிய பங்குதாரர்களான நௌஃபர், மில்ஹான், ரிஸ்கான் ஆகியோர் தற்போது சிறையில் உள்ளனர். இவர்களின் பங்களிப்பை சுருக்கமாக இப்பதிவில் பார்ப்போம். 

1.சஹ்ரான் ஹாஷிம் -(சஹ்ரான்)- இலங்கையில் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ் அமைப்பின் தலைவன்.  ஷாங்கிரிலாவில் தற்கொலை குண்டுதாரியாகி உயிரழந்து விட்டார்.

2.முகமது நௌபர் (நௌஃபர்)- இரண்டாம் நிலை, ஊடகம் மற்றும் பயிற்சி ஒருங்கிணைப்பாளர், வெடிபொருள் பயிற்றுவிப்பாளர் - தற்போது சிறையில் உள்ளார். 

 3.அஹமட் மில்ஹான்(மில்ஹான்)- பயிற்சியாளர், இணை சதிகாரர், துப்பாக்கி மற்றும் வெடிமருந்து பயிற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளார்- தற்போது சிறையில் உள்ளார்

4.மொஹமட் அன்வர் மொஹமட் ரிஸ்கான்(ரிஸ்கான்)- இரகசிய முகாம் வீடு வாங்கியவர், வெடிபொருட்கள் வாங்கியவரும் அவற்றை வினியோகித்தவரும்.- தற்போது சிறையில் உள்ளார் 

5அஹமட் முஅத் அலாவுதீன் (முஆத்)- புனித அந்தோணியார் ஆலயத்தில் தற்கொலை குண்டுதாரி.

6.முகமது ஆசாம் முகமது முபாரக் (முபாரக்)- கிங்ஸ்பரி ஹோட்டலில் தற்கொலை குண்டுதாரி

7.ஆச்சி முஹம்மது ஹஸ்துன் (ஹஸ்துன்)- நீர்கொழும்பு செயின்ட் செபாஸ்டியன் தேவாலயத்தின் தற்கொலை குண்டுதாரி, வெடிபொருள் நிபுணர். புலஸ்தினி/ சஹ்ராவின் கணவர்.

8.முகமது இப்ராஹிம் இன்ஷாப் அகமது (இன்ஷாஃப்)- சினமன் கிராண்ட் ஹோட்டலில் தற்கொலை குண்டுதாரி

9.இல்ஹாம் முகமது முகமது இப்ராஹிம் (இல்ஹாம்)-  ஷாங்க்ரி-லா ஹோட்டலில் தற்கொலை குண்டுதாரி, ISIS நிதியாளர். 

10.அப்துல் லத்தீப் ஜமீல் முகமது (லத்தீஃப்) - தாஜ் சமுத்ராவில் தோல்வியுற்ற குண்டிற்குரியவர்.  பின்னர் நியூ டிராபிகல் இன்னில் வெடிக்க வைத்ததில் இறந்தவர். 

11.முகமது நாசர் முகமது ஆசாத் (ஆசாத்)- மட்டக்களப்பு சியோன் தேவாலயத்தில் தற்கொலை குண்டுதாரி. 

12.பாத்திமா முகமது ஜிஃப்ரி(ஜிஃப்ரி)- இல்ஹாமின் மனைவி, தெமட்டகொடையில் IED ஐ வெடிக்கச் செய்து, தன்னையும், 3 குழந்தைகளையும் மற்றும் STF அதிகாரிகளையும் கொன்றவர்.

13.புலஸ்தினி ராஜேந்திரன்/ சாஹ்ரா - ஈஸ்டர் குண்டு வெடிப்பின் ஒரு வாரத்தின் பின்பாக சாய்ந்தமருது இரகசிய மறைவிட முற்றுகையின்போது கொல்லப்பட்டதாக நம்பப்படுகின்றது. அவர் உயிர்தப்பி இந்தியா சென்றுவிட்டதாக ஒரு வதந்தியும் உண்டு. 

14. எம்.எம்.எம்.எச்- சஹ்ரானுக்கு 1,900 டெட்டனேட்டர்கள் மற்றும் 1,300 வாட்டர் ஜெல் வெடிபொருட்கள் வழங்கிய ஒரு கொழும்பு வர்த்தகர். தற்போது சிறையில்/பிணையில்(?)

அடுத்த பகுதியில் உயிர்த்தஞாயிறு தாக்குதலின் தொடர் நிகழ்வுகளையும் வெளிவராத உண்மைகளையும்   பார்ப்போம்.  -Kumaravelu Ganesan